Publikacje nauczycieli
nowe Konspekty do nauczania religii
Liturgia
Uprzednio
Poświeconych Darów jako specyficzny element Wielkiego Postu
Obrzęd sprawowania
proskomidii. Symbolika naczyń i czynności używanych
podczas pierwszej części św.
LiturgiiCERKIEW
PRAWOSŁAWNA-wygląd
zewnętrzny świątyni
Akcja Zima 2010 – „Idąc ścieżką zdrowia i kultury”, - Ferie z Bractwem
W dniach 26 – 28 stycznia Bractwo Młodzieży Prawosławnej działające przy parafii Św. Trójcy we współpracy z parafią Św. Trójcy w Hajnówce zorganizowało w czasie ferii zimowych trzy dniowe zajęcia dla dzieci – Akcja Zima 2010 – „Idąc ścieżką zdrowia i kultury”, dofinansowane przez Urząd Miasta w Hajnówce, aby w te mroźne dni odpędzić nudę i wspólnie spędzić czas. Uczestnikami było 38 dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.
Pierwszego dnia zebraliśmy się o 9.00, aby nasze ferie rozpocząć spotkaniem z panią pedagog Elżbietą Wołkowycką nt. uzależnień i zdrowego stylu życia. Kolejną atrakcją były warsztaty ikonograficzne poprowadzone przez pana Michała Juszczuka, absolwenta Szkoły Ikonograficznej w Bielsku Podlaskim. Dowiedzieliśmy się jak powstaje ikona i co jest potrzebne do jej wykonania. Następnie przyszedł czas na najbardziej oczekiwane wydarzenie tego dnia, czyli zabawę choinkową. Dzieciaki chętnie pląsały przy muzyce oraz zajadały się przygotowanymi dla nich łakociami. Trzeba wspomnieć, że najwięcej emocji wzbudziło przybycie „Mikołaja” z paczkami. Co odważniejsi siadali Mikołajowi na kolanach, a nawet śpiewali z nim kolędy. Po dniu pełnym wrażeń udaliśmy się do domu aby odpocząć i przygotować się do wycieczki.
Następnego dnia zebraliśmy się w sali Bractwa o 9 rano aby wspólnie wsiąść do autokaru i pod okiem naszego opiekuna duchownego ojca Andrzeja Busłowskiego, który nie opuszczał nas przez trzy dni, wyruszyć do Bielska Podlaskiego. Pierwszym miejscem, które zwiedzaliśmy była cerkiew Św. Arch. Michała, gdzie ks. Eugeniusz Nielipiński przedstawił nam historię parafii. Następnie udaliśmy się do Policealnego Studium Ikonograficznego, gdzie mogliśmy ujrzeć wiele pięknych, nowych ikon napisanych przez absolwentów Studium oraz dowiedzieć się wszystkiego o szkole od samego jej Dyrektora - ks. Leoncjusza Tofiluka. Potem byliśmy jeszcze w Cerkwi Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny i Cerkwi Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Bielsku Podlaskim. W końcu zmęczeni, ale z wielkim bagażem wrażeń udaliśmy się w drogę powrotną do Hajnówki, aby tam jeszcze zjeść ciepły posiłek.
Trzeciego dnia odbyły się zajęcia na basenie.
Wszyscy miło wspominamy ferie z bractwem i choć był tęgi mróz , nasze dusze rozgrzewała bliskość Boga ponieważ każdy dzień rozpoczynaliśmy wspólną modlitwą.
Magda Bajko
Zdjęcia – ks. A. Busłowski
Choinka 2010 -Warszawa
Święta
Bożego
Narodzenia
wszystkim
nam kojarzą się z ciepłem rodzinnym, choinką i Mikołajem z prezentami.
Starsi wspomnieniami powracają do swego dzieciństwa, do rodzinnego
domu. To wszystko sprawia, że Święta Bożego Narodzenia różnią się od
wszystkich innych świąt.
Wszyscy mamy za sobą
przedświąteczne przygotowania. W każdej rodzinie zapewne, było ich
dużo. W pamięci pozostały nam gorące wspomnienia z rodzinnego spotkania
przy stole wigilijnym. Modlitewne przeżycia świątecznych nabożeństw
nadal przypominają nam o radosnym przyjściu na świat Zbawiciela. Dodają
nam sił duchowych, nadziei, miłości.

Ten szczególny czas Świąt, jednak
już minął. Radosnym jest to, że Prawosławni mieszkańcy Warszawy ci
najmłodsi i trochę starsi a także, i ci jeszcze starsi, mogli te
radosne chwile i wspomnienia odnowić, przeżyć jeszcze raz. Wielka,
warszawska, prawosławna Rodzina spotkała się wspólnie na choince
dla dzieci i młodzieży. Uczestniczyły w niej parafianie z 3
parafii: św. Równej Apostołom Marii Magdaleny, św. Jana Klimaka w
Warszawie oraz św. Aleksandry w Stanisławowie. Wielka, bo przybyło na
nią ponad osiemset osób. 
Spotkanie odbyło się z błogosławieństwa Jego Eminencji Wielce Błogosławionego SAWY Metropolity Warszawskiego i całej Polski w dniu 17 stycznia br.. To trzecie z kolei choinkowe spotkanie w Sali Wystawowej Koara Expo przy ul. Poligonowej 30 w Warszawie.
Uroczystość rozpoczęto wspólnym śpiewem Troparionu Bożego Narodzenia Rożdżestwo Twoje. Następnie prowadzący, Ewelina Pogrebniak i Dymitr Andrejuk, przywitali przybyłych gości.
Swoją obecnością zaszczycili nas:
• Jego Eminencjia Wielce Błogosławiony Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski,
• Jego Ekscelencja Biskup Jerzy,
• Pan mgr inż. Karol Semik - Mazowiecki Kurator Oświaty
• Pani Katarzyna Góralska – Mazowiecki Wicekurator Oświaty
• Pani Krystyna Mucha - Dyrektor Wydziału Kształcenia Podstawowego i Gimnazjalnego
• Pani Krystyna Kowalczyk – Starsza Wizytator Kuratorium Oświaty
• Pana Ryszarda Wojciechowskiego – Dyrektora XXIV LO im C. K. Norwida
• Pani Bożena Ćwiklińska - Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 73
• Pani Magdalena Księżopolska – Dyrektor Zespołu Szkół przy ul Elekcyjnej
• Pani Bożena Ragus – Wice Dyrektor Zespołu Szkół przy ul Elekcyjnej
• Proboszczowie Parafii warszawskich ks. Protobrezbiter Anatol Szydłowski i ks. Mitrat Mikołaj Lenczewski
• oraz wielu innych zacnych Gości, nauczycieli, księży, diakonów, matuszki i nuczycieli religii.


Konferansjerzy serdecznie przywitali Dzieci, Młodzież, Rodziców, Babcie i Dziadków oraz wszystkich obecnych.
W dalszych słowach były gorące i płynące z serca podziękowania proboszczom naszych parafii ks. Protobrezbiterowi Anatolowi Szydłowskiemu i ks. Mitratowi Mikołajowi Lenczewskiemu za wsparcie duchowe i materialne przy organizacji naszej choinki.
Prowadzący poprosili o zabranie głosu i błogosławieństwo na rozpoczęcie uroczystości Jego Eminencję Wielce Błogosławionego Sawę Metropolitę Warszawskiego i całej Polski.
Po wystąpieniu Eminencji wiele ciepłych słów do zebranych skierował pan Karol Semik, Mazowiecki Kurator Oświaty.

Wszyscy, a by najmniej, każdy chrześcijanin, niezależnie od wyznania, ma niejako zapisany w swej świadomości radosny obraz Nocy Betlejemskiej, śpiew aniołów, pokłony pasterzy, powszechną radość. Obraz tej Cichej Nocy utrwalony został w licznych kolędach, jasełkach, szopkach. Stało się tak, również podczas naszego wspólnego choinkowego spotkania. Sławiąc Narodzenie Jezusa Chrystusa, wsłuchiwaliśmy się w śpiew kolęd, w słowa Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu mówiące o Bożym Narodzeniu.
Wszyscy uczestnicy otrzymali Programy, w których zapisany został porządek naszej choinki. Aby zachęcić do wspólnego śpiewania przygotowana została druga karta ze słowami kolęd.

Dzieci i Młodzież z Punktu Katechetycznego przy parafii św. Jana Klimaka przygotowały montaż słowno – muzyczny oparty o fragmenty Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu. Artyści spotykali się wiele razy na wspólnych próbach, dzięki czemu występ był naprawdę dopracowany.
Wystąpili:
Anioł Starego testamentu - Igor Czechowski
narrator proroctwa Izajasza- Tomek Kręski
narrator psalmów Dawida - Mikołaj Szafrański
Aniołowie Nowego Testamentu - Zosia Pawlak, Paweł Ścieżka
prolog św. Jana - Michał Kuźmiuk
śpiew, wiersz, gra na instrumentach:
Damian Dmitruk - akordeon
Mateusz Gryka - gitara
Kuba Panasiuk - gitara
Ola Juchimuk - śpiew i gra na flecie
Michał Panasiuk - flet
Dominika Bursche - śpiew
Michalina Krasowska - skrzypce
Weronika Marzianao - skrzypce
Agata Rajecka - fortepian
Ola Mudel - fortepian
Julia Filipczuk - keyboard
Marta Utko - śpiew
Sonia Demianiuk - śpiew
Kasia Derkaczowa - wiersz


Po tym wspaniałym występie na scenę zostały zaproszone dzieci z Punktu Katechetycznego przy parafii św. Marii Magdaleny z równie ciekawą częścią artystyczną.
Wystąpili:
- inscenizacja „Trzej królowie”: Daniel Leciak, Jaś Święchowicz, Igor Wakuluk
- kolęda „Cicha noc”: Ksenia Bowtruczuk – skrzypce, Basia Bowtruczuk – fortepian
- kolęda „Pastuszek bosy” (śpiew): Łucja Kośko, Nina Bornus, Oleg Tomczenko, Maja Leoniuk
- piosenka „Kiedy Wigilii przyjdzie czas” (śpiew): Anastazja Stachwiuk
- kolęda „Wśród nocnej ciszy” (śpiew): Marysia Ostapczuk, Kasia Bowtruczuk, Nina Bornus, Anastazja Syzowa, Kostek Litvinow, Daniela Petkanić, Karol Smorczewski, Nika Stachwiuk
- piosenka „Dzwony bim” (śpiew): Nika Stachwiuk
- Anastazja Syzowa – piosenka „Mała choinka” (śpiew)
- Maja Leoniuk – kolęda białoruska „Cześć i sława” (śpiew)
- Kasia Bowtruczuk – kolęda „Jingle bells” (skrzypce)
- kolęda „Nocz ticha” (śpiew): Paula Osati, Ala Osati
- Ola Honczar – wiersz „Miłość to Twoje dzieło” (recytacja)
- kolęda „Isusowa soroczka”: Julia Kozłowska, Ania Kaczor
- Chór dziecięco - młodzieżowy – 3 kolędy: „Dobry weczir tobi”, „W żłobie leży”, „Diwnaja nowina”


Na zakończenie części artystycznej wystąpiły dzieci, młodzież oraz rodzice z Punktu Katechetycznego przy parafii św. Aleksandry w Stanisławowie.
Wystąpili:
- Ania Goriełow, Julia Orzechowska, Anastazja Goriełow oraz Natalia Zakrzewska piosenka „Zima” , „Z tego lasu” oraz wiersz „Choinka”
- Paulina BiegańskaKolęda „Dzisiaj w Betlejem” podkład muzyczny Paulina Biegańska
- Anastazja i Ania Goriełow, kolęda „Spi Isusie Spi” w opracowaniu Mirosławy Florczak
W dalszej części prowadzący poprosili wszystkich, by śpiewem wspólnej kolędy Dobryj weczir tobi …. zaprosić Mikołaja.
Mikołaj swoim przybyciem dostarczył nam wiele radości, a szczególnie najmłodszym dzieciom. Maluchy z ogromnym zniecierpliwieniem wyczekiwały prezentów od Mikołaja.
Po obdarowaniu prezentami przez Mikołaja, wszyscy zostali zaproszeni na wspólny poczęstunek.
W następnej części programu odbyły się zabawa oraz liczne konkursy z nagrodami prowadzone przez profesjonalnych wodzirejów z Agencji Artystycznej Puenta. W między czasie wszyscy zgromadzeni korzystali z przygotowanych przekąsek. Zabawa choinkowa przebiegała w miłej i wesołej atmosferze.
Organizacji choinki podjęły się parafie Św. Marii Magdaleny (odpowiedzialny ks. Jerzy Kulik) i Św. Jana Klimaka (odpowiedzialny ks. Adam Misijuk) z Warszawy.
Tak duża ilość uczestników to trudne wyzwanie dla organizatorów, na pewno znalazło się kilka punktów do poprawienia. Uczymy się i nabieramy doświadczenia, a każdego roku nasze wspólne spotkanie jest coraz bardziej dopracowane.
Pozostańmy z wiarą, że Bóg Wszechmogący pozwoli nam spotkać się za rok.
Pragniemy z całego serca podziękować właścicielowi Sali Wystawowej Koara Expo, panu Grzegorzowi Siwkowi, który zawsze z otwartym sercem nas przyjmuje w swoich pomieszczeniach.
Dziękujemy również panu Krzysztofowi Bałdydze – menadżerowi i całemu zespołowi Sali Wystawowej i restauracji U Siwka.
Autor
kam
kam
Pielgrzymka do Poczajowa
W dniach 18 - 21 października odbyła się
autokarowa pielgrzymka do Poczajowa na Ukrainie Uczestniczyli
w niej uczniowie klas I A, I D Zespołu Szkół z DNJB w Hajnówce oraz
kilkoro uczniów z Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Hajnówce Naszymi
opiekunami byli ks. A. Busłowski, ks. J. Wołkowycki i pani Lilla
Busłowska.
Podróż rozpoczęliśmy spod Hajnowskiego Domu Kultury, gdzie po pożegnaniu rodziców i krótkiej modlitwie ruszyliśmy w trasę. Mimo późnej pory nie byliśmy zmęczeni, a w autokarze było słychać wesołe rozmowy i śpiewy. Jednak z każdą godziną robiło się coraz ciszej. Większość z nas zasnęła około godziny trzeciej nad ranem, Najbardziej wytrwali wytrzymali do granicy, na której znaleźliśmy się około godziny 4.00. Tuż po jej przekroczeniu przesunęliśmy nasze zegarki o godzinę do przodu. Cała dziesięciogodzinna podróż minęła bardzo szybko. Podczas podróży usłyszeliśmy wiele ciekawych informacji, dotyczących celu tej pielgrzymki, przygotowanych przez opiekunów. Jak również wysłuchaliśmy referatu naszego kolegi Pawła Leoniuka z I A, dotyczącego historii Ławry Poczajowskiej.

Około godziny 8.00 dotarliśmy do Krzemieńca,-
nazywanego Wołyńskimi Atenami lub miastem Juliusza Słowackiego.
Pierwszym punktem naszej pielgrzymki było zwiedzanie Żeńskiego
Monasteru Objawienia Pańskiego. Jednak przedtem musieliśmy zrobić
postój, by dziewczyny mogły się przebrać w tak bardzo nielubiane
spódnice i chustki. W Krzemieńcu podziwialiśmy też ruiny zamku na
Wzgórzu Królowej Bony. Droga na Wzgórze była bardzo stroma, co też nie
pozostało obojętnym na nasze nogi.
Stamtąd wyruszyliśmy do małej miejscowości Onyszkowcy , gdzie czekała nas kąpiel w Istoczniku - Źródle Św. Anny, które znajduje się na terenie Monasteru Żeńskiego. Znalazło się tylko kilku śmiałków, którzy zdecydowali się, mimo niskiej temperatury 4 stopni C i nie najlepszej pogody, zanurzyć się w wodzie. Czapki z głów! ?

Jesteśmy pełni podziwu dla odważnych. W tym czasie,
reszta ciepło ubranych uczniów zachwycała się smakiem słodkich
pierników, wypiekanych w tamtejszym monasterze. Do Poczajowa dotarliśmy
o godzinie 16.00. Już po przekroczeniu bram tego świętego miejsca,
poczuliśmy, że jesteśmy w wyjątkowym miejscu. Po zakwaterowanie w
hotelu monasterskim uczestniczyliśmy w nabożeństwie. O godz. 20.00
poznaliśmy smak pysznej monasterskiej kuchni. Po kolacji jako że
byliśmy bardzo zmęczeni szybko zasnęliśmy.
Kolejny dzień rozpoczął się bardzo wcześnie. Około godziny 5.30 usłyszeliśmy na korytarzu dzwonek, który oznaczał pobudkę. Po porannym nabożeństwie, na którym chętni mogli przystąpić do sakramentu spowiedzi i św. Eucharystii, rozpoczęliśmy zwiedzanie Ławry Poczajowskiej. Pokłoniliśmy się ikonie Matki Bożej Poczajowskiej z XVI w, stopce Matki Bożej odbitej na kamieniu oraz relikwiom dwóch świętych: Św. Hioba i Św. Amfiłochiusza . Uczestniczyliśmy też w specjalnym nabożeństwie tzw. "wyczytkach" , na którym duchowni czytając św. Ewangelię i specjalne modlitwy, wypędzają złego ducha z ludzi opętanych. Wszyscy podeszliśmy do tego z wielką powaga, gdyż nie jednokrotnie rozmawialiśmy o tym na lekcjach religii i słyszeliśmy z opowiadań kolegów i koleżanek. Tym razem mogliśmy na własne oczy zobaczyć, jak wygląda uwalnianie ludzi od działania złych mocy. Wśród osób opętanych widzieliśmy nawet małe dzieci, co nas najbardziej zaskoczyło. W tym czasie grupka chętnych uczniów mogła wejść do "pieszczerki" - miejsca gdzie modlił się przez wiele lat św. Hiob Poczajowski. Po obiedzie mieliśmy czas wolny i wszyscy wybraliśmy się na zakupy.
O godzinie 15.30 wyruszyliśmy na Skit do monasteru Św. Ducha, gdzie na każdego z nas został nałożony XI wieczny żelazny krzyż Św. Nikity Słupnika ( większość życia Ów. Święty spędził modląc się na słupie) . Następnie udaliśmy się na pobliski cmentarz monasterski, gdzie wysłuchaliśmy żywotu Św. Amfiłochiusza z ust człowieka , który znał osobiście tego świętego. O godzinie 18.00 kolejny raz uczestniczyliśmy w nabożeństwie. Po kolacji, jeszcze bardziej zmęczeni niż poprzedniego dnia, szybko zasnęliśmy.

Ostatni dzień naszej pielgrzymki ponownie
rozpoczęliśmy od nabożeństwa, po którym mieliśmy czas wolny. Część z
nas w tym czasie robiła ostatnie zakupy.
Po obiedzie zanieśliśmy swoje bagaże do autokaru i rozpoczęliśmy "wojnę" o miejsca. Najbardziej rozchwytywane ostatnie miejsca zostały zdobyte przez chłopaków z mat- gegra. Droga powrotna minęła szybko. W autokarze obejrzeliśmy dwa filmy "Ostrow" i "Poczajów" Do Hajnówki dotarliśmy po godzinie 23.00.
Wszyscy miło wspominamy ten wyjazd. Pełni wspomnień i wzbogaceni duchowo czekamy na następny.
Podróż rozpoczęliśmy spod Hajnowskiego Domu Kultury, gdzie po pożegnaniu rodziców i krótkiej modlitwie ruszyliśmy w trasę. Mimo późnej pory nie byliśmy zmęczeni, a w autokarze było słychać wesołe rozmowy i śpiewy. Jednak z każdą godziną robiło się coraz ciszej. Większość z nas zasnęła około godziny trzeciej nad ranem, Najbardziej wytrwali wytrzymali do granicy, na której znaleźliśmy się około godziny 4.00. Tuż po jej przekroczeniu przesunęliśmy nasze zegarki o godzinę do przodu. Cała dziesięciogodzinna podróż minęła bardzo szybko. Podczas podróży usłyszeliśmy wiele ciekawych informacji, dotyczących celu tej pielgrzymki, przygotowanych przez opiekunów. Jak również wysłuchaliśmy referatu naszego kolegi Pawła Leoniuka z I A, dotyczącego historii Ławry Poczajowskiej.
Stamtąd wyruszyliśmy do małej miejscowości Onyszkowcy , gdzie czekała nas kąpiel w Istoczniku - Źródle Św. Anny, które znajduje się na terenie Monasteru Żeńskiego. Znalazło się tylko kilku śmiałków, którzy zdecydowali się, mimo niskiej temperatury 4 stopni C i nie najlepszej pogody, zanurzyć się w wodzie. Czapki z głów! ?
Kolejny dzień rozpoczął się bardzo wcześnie. Około godziny 5.30 usłyszeliśmy na korytarzu dzwonek, który oznaczał pobudkę. Po porannym nabożeństwie, na którym chętni mogli przystąpić do sakramentu spowiedzi i św. Eucharystii, rozpoczęliśmy zwiedzanie Ławry Poczajowskiej. Pokłoniliśmy się ikonie Matki Bożej Poczajowskiej z XVI w, stopce Matki Bożej odbitej na kamieniu oraz relikwiom dwóch świętych: Św. Hioba i Św. Amfiłochiusza . Uczestniczyliśmy też w specjalnym nabożeństwie tzw. "wyczytkach" , na którym duchowni czytając św. Ewangelię i specjalne modlitwy, wypędzają złego ducha z ludzi opętanych. Wszyscy podeszliśmy do tego z wielką powaga, gdyż nie jednokrotnie rozmawialiśmy o tym na lekcjach religii i słyszeliśmy z opowiadań kolegów i koleżanek. Tym razem mogliśmy na własne oczy zobaczyć, jak wygląda uwalnianie ludzi od działania złych mocy. Wśród osób opętanych widzieliśmy nawet małe dzieci, co nas najbardziej zaskoczyło. W tym czasie grupka chętnych uczniów mogła wejść do "pieszczerki" - miejsca gdzie modlił się przez wiele lat św. Hiob Poczajowski. Po obiedzie mieliśmy czas wolny i wszyscy wybraliśmy się na zakupy.
O godzinie 15.30 wyruszyliśmy na Skit do monasteru Św. Ducha, gdzie na każdego z nas został nałożony XI wieczny żelazny krzyż Św. Nikity Słupnika ( większość życia Ów. Święty spędził modląc się na słupie) . Następnie udaliśmy się na pobliski cmentarz monasterski, gdzie wysłuchaliśmy żywotu Św. Amfiłochiusza z ust człowieka , który znał osobiście tego świętego. O godzinie 18.00 kolejny raz uczestniczyliśmy w nabożeństwie. Po kolacji, jeszcze bardziej zmęczeni niż poprzedniego dnia, szybko zasnęliśmy.
Po obiedzie zanieśliśmy swoje bagaże do autokaru i rozpoczęliśmy "wojnę" o miejsca. Najbardziej rozchwytywane ostatnie miejsca zostały zdobyte przez chłopaków z mat- gegra. Droga powrotna minęła szybko. W autokarze obejrzeliśmy dwa filmy "Ostrow" i "Poczajów" Do Hajnówki dotarliśmy po godzinie 23.00.
Wszyscy miło wspominamy ten wyjazd. Pełni wspomnień i wzbogaceni duchowo czekamy na następny.
Julita Dudar kl. I A
W Wycieczka uczniów Zespołu Szkół z DNJB w Hajnówce do Białegostoku i Supraśla
Kolejny jesienny
wtorek -
teoretycznie następny po poniedziałku dzień tygodnia, a jednak inny niż
wszystkie. Na chwilę pozostawiliśmy nasze troski i wyruszyliśmy w
podróż do innego świata - świata duchowego.

Poszukiwania rozpoczęliśmy w Żeńskim Monasterze Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy w Zwierkach. Od jednej z sióstr dowiedzieliśmy się sporo ciekawych rzeczy o życiu monastycznym, cerkwi i wydarzeniach z życia klasztoru. Na podstawie uzyskanych informacji poznaliśmy zajęcia przykładowego dnia w klasztorze: o świcie modlitwy poranne i św. Liturgia, wykonywanie specjalnie przydzielonych zajęć – tzw. „posłuszanije”, obiad, czas wolny spożytkowany na modlitwę, powrót do prac monasterskich, nabożeństwo wieczorne, kolacja i znów modlitwa. Wstrzemięźliwe życie monastyczne dostarcza siostrom tak bardzo potrzebnej siły duchowej. Następnym przystankiem na Bożej ścieżce był Sobór Św. Mikołaja w Białymstoku - obecnie główna świątynia w mieście w której nabożeństwom przewodniczy Arcybiskup Jakub. Cerkiew jest budowlą jednoprzestrzenną z wewnętrznym podziałem na nawę obejmującą trzy ramiona krzyża greckiego oraz w części wschodniej prezbiterium, oddzielone od nawy ikonostasem. Do 1950 r. służyła jako świątynia parafialna. W związku z nowym układem granic, ustalonym po II wojnie światowej, zaistniała potrzeba utworzenia diecezji. Dlatego też cerkiew św. Mikołaja podniesiona została do rangi świątyni katedralnej. Sobór Katedralny posiada szczególnie czczone ikony: św. Mikołaja, Matki Boskiej Białostockiej, Opieki (Pokrowa) Najświętszej Marii Panny, krzyż poświęcony u Grobu Pańskiego w Jerozolimie, a także relikwie św. Męczennika Gabriela, który jest patronem dzieci i młodzieży, sprowadzone w 1992 r. z Grodna. Do parafii należy także najstarsza świątynia kaplica w mieście p.w. św. Marii Magdaleny z XVIII wieku. Przed relikwiami młodzieńca nasz opiekun duchowy, ks. Andrzej Bushowski, odprawił molebien, prosząc świętego Młodzieńca o przychylność i wstawiennictwo za nas u Boga. Po modlitwie zwiedziliśmy kolejną świątynię - cerkiew Mądrości Bożej (Hagia Sophia) na obrzeżach Białegostoku. Jest ona miniaturą w skali 1:3 świątyni znajdującej się w Konstantynopolu (dzisiejszy Stambuł). Dnia 15.10.1998 r. odbyło się uroczyste poświęcenie cerkwi. Nad polichromią pracowała czteroosobowa grupa malarzy z Grecji. Prace prowadzone były w latach 1998-1999. Następnym i zarazem ostatnim naszym przystankiem był Męski Monaster p.w. Zwiastowania NMP w Supraślu. Zwiedziliśmy tam dwie świątynie: św. Jana Teologa i Zwiastowania NMP, zapoznaliśmy się również z historią monasteru, potem udaliśmy się na najwyższą wieżę cerkwi z której podziwialiśmy uroki miasta, byliśmy też na katakumbach oraz w słynnym na całą Polskę Muzeum Ikon. Dzięki wielu informacjom o ikonach i Cerkwi, które usłyszeliśmy z ust przewodników, każdy z nas dowiedział się nowych rzeczy o Prawosławiu i sztuce pisania ikon - "okien ku wieczności". Czas zwiedzania umilały nam pieśni cerkiewne, brzmiące nieprzerwanie we wszystkich salach ekspozycyjnych.
Bogatsi o nowe doświadczenia wróciliśmy do domów.
Serdecznie dziękujemy Ks. Andrzejowi Busłowskiemu, naszemu opiekunowi duchowemu, oraz naszym wychowawcom, Pani Annie Kalinowskiej i Panu Sławomirowi Czykwinowi, za opiekę nad nami.

Poszukiwania rozpoczęliśmy w Żeńskim Monasterze Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy w Zwierkach. Od jednej z sióstr dowiedzieliśmy się sporo ciekawych rzeczy o życiu monastycznym, cerkwi i wydarzeniach z życia klasztoru. Na podstawie uzyskanych informacji poznaliśmy zajęcia przykładowego dnia w klasztorze: o świcie modlitwy poranne i św. Liturgia, wykonywanie specjalnie przydzielonych zajęć – tzw. „posłuszanije”, obiad, czas wolny spożytkowany na modlitwę, powrót do prac monasterskich, nabożeństwo wieczorne, kolacja i znów modlitwa. Wstrzemięźliwe życie monastyczne dostarcza siostrom tak bardzo potrzebnej siły duchowej. Następnym przystankiem na Bożej ścieżce był Sobór Św. Mikołaja w Białymstoku - obecnie główna świątynia w mieście w której nabożeństwom przewodniczy Arcybiskup Jakub. Cerkiew jest budowlą jednoprzestrzenną z wewnętrznym podziałem na nawę obejmującą trzy ramiona krzyża greckiego oraz w części wschodniej prezbiterium, oddzielone od nawy ikonostasem. Do 1950 r. służyła jako świątynia parafialna. W związku z nowym układem granic, ustalonym po II wojnie światowej, zaistniała potrzeba utworzenia diecezji. Dlatego też cerkiew św. Mikołaja podniesiona została do rangi świątyni katedralnej. Sobór Katedralny posiada szczególnie czczone ikony: św. Mikołaja, Matki Boskiej Białostockiej, Opieki (Pokrowa) Najświętszej Marii Panny, krzyż poświęcony u Grobu Pańskiego w Jerozolimie, a także relikwie św. Męczennika Gabriela, który jest patronem dzieci i młodzieży, sprowadzone w 1992 r. z Grodna. Do parafii należy także najstarsza świątynia kaplica w mieście p.w. św. Marii Magdaleny z XVIII wieku. Przed relikwiami młodzieńca nasz opiekun duchowy, ks. Andrzej Bushowski, odprawił molebien, prosząc świętego Młodzieńca o przychylność i wstawiennictwo za nas u Boga. Po modlitwie zwiedziliśmy kolejną świątynię - cerkiew Mądrości Bożej (Hagia Sophia) na obrzeżach Białegostoku. Jest ona miniaturą w skali 1:3 świątyni znajdującej się w Konstantynopolu (dzisiejszy Stambuł). Dnia 15.10.1998 r. odbyło się uroczyste poświęcenie cerkwi. Nad polichromią pracowała czteroosobowa grupa malarzy z Grecji. Prace prowadzone były w latach 1998-1999. Następnym i zarazem ostatnim naszym przystankiem był Męski Monaster p.w. Zwiastowania NMP w Supraślu. Zwiedziliśmy tam dwie świątynie: św. Jana Teologa i Zwiastowania NMP, zapoznaliśmy się również z historią monasteru, potem udaliśmy się na najwyższą wieżę cerkwi z której podziwialiśmy uroki miasta, byliśmy też na katakumbach oraz w słynnym na całą Polskę Muzeum Ikon. Dzięki wielu informacjom o ikonach i Cerkwi, które usłyszeliśmy z ust przewodników, każdy z nas dowiedział się nowych rzeczy o Prawosławiu i sztuce pisania ikon - "okien ku wieczności". Czas zwiedzania umilały nam pieśni cerkiewne, brzmiące nieprzerwanie we wszystkich salach ekspozycyjnych.
Bogatsi o nowe doświadczenia wróciliśmy do domów.
Serdecznie dziękujemy Ks. Andrzejowi Busłowskiemu, naszemu opiekunowi duchowemu, oraz naszym wychowawcom, Pani Annie Kalinowskiej i Panu Sławomirowi Czykwinowi, za opiekę nad nami.
Lat nauczania religii - jubileusz w Hajnówce
Z okazji
jubileuszu 20-lecia nauczania religii prawosławnej w szkołach oraz Dnia
Edukacji Narodowej - 18 października w hajnowskim soborze św. Trójcy
odbyły się powiatowe uroczystości. Zostały one zorganizowane przez
Doradcę Metodycznego Nauczania Religii Prawosławnej, Dekanalny Instytut
Kultury Prawosławnej oraz Bractwo św.św. Cyryla i Metodego w Hajnówce.
Uroczystej św.
Liturgii przewodniczył abp Miron w asyście hajnowskiego duchowieństwa.
W nabożeństwie uczestniczyli nauczyciele i uczniowie z miejscowych
szkół. Podczas kazania władyka Miron zwrócił uwagę na wyjątkowe
znaczenie powołania nauczycielskiego, zwłaszcza w dzisiejszych czasach.
Podkreślił ważność nauczania religii i zdobywania wiedzy o Bogu. W
intencji nauczycieli i pracowników oświaty został odprawiony - po św.
Liturgii - molebien.
Dalsza część uroczystości odbyła się w Zespole Szkół Zawodowych w Hajnówce. Przybyli goście: dr Jan Zieniuk - Dyrektor Metropolii Prawosławnej ds. Nauczania Religii, ks. Andrzej Busłowski - wizytator dekanatów kleszczelowskiego i narewskiego, ks. Mirosław Niczyporuk - wizytator dekanatu hajnowskiego, duchowni dekanatów hajnowskiego, narewskiego i kleszczelowskiego. Obecni byli także przedstawiciele władz samorządowych: Jerzy Sirak - zastępca starosty powiatu hajnowskiego, Olga Rygorowicz - wójt gminy Hajnówka i Jerzy Wasiluk - wójt gminy Czyże, oraz dyrektorzy szkół i placówek oświatowych powiatu hajnowskiego, nauczyciele, katecheci uczniowie i rodzice.
Po przywitaniu gości głos zabrał dr Jan Zieniuk, który przybliżył zebranym historię dwudziestolecia nauczania religii w szkołach. Przedstawił osiągnięcia i zadania na przyszłe lata. W imieniu samorządowców wystąpił Jerzy Sirak, który złożył wszystkim nauczycielom życzenia wszelkiej pomyślności w pracy.
Następnym punktem programu było wystąpienie matuszki Lilli Busłowskiej – doradcy metodycznego nauczania religi prawosławnej. W krótkim zarysie matuszka przedstawiła osiągnięcia uczniów i katechetów powiatu hajnowskiego w Olimpiadzie Wiedzy Religijnej oraz różnego rodzaju konkursach i turniejach.
Dalsza część uroczystości odbyła się w Zespole Szkół Zawodowych w Hajnówce. Przybyli goście: dr Jan Zieniuk - Dyrektor Metropolii Prawosławnej ds. Nauczania Religii, ks. Andrzej Busłowski - wizytator dekanatów kleszczelowskiego i narewskiego, ks. Mirosław Niczyporuk - wizytator dekanatu hajnowskiego, duchowni dekanatów hajnowskiego, narewskiego i kleszczelowskiego. Obecni byli także przedstawiciele władz samorządowych: Jerzy Sirak - zastępca starosty powiatu hajnowskiego, Olga Rygorowicz - wójt gminy Hajnówka i Jerzy Wasiluk - wójt gminy Czyże, oraz dyrektorzy szkół i placówek oświatowych powiatu hajnowskiego, nauczyciele, katecheci uczniowie i rodzice.
Po przywitaniu gości głos zabrał dr Jan Zieniuk, który przybliżył zebranym historię dwudziestolecia nauczania religii w szkołach. Przedstawił osiągnięcia i zadania na przyszłe lata. W imieniu samorządowców wystąpił Jerzy Sirak, który złożył wszystkim nauczycielom życzenia wszelkiej pomyślności w pracy.
Następnym punktem programu było wystąpienie matuszki Lilli Busłowskiej – doradcy metodycznego nauczania religi prawosławnej. W krótkim zarysie matuszka przedstawiła osiągnięcia uczniów i katechetów powiatu hajnowskiego w Olimpiadzie Wiedzy Religijnej oraz różnego rodzaju konkursach i turniejach.
Miłym akcentem
uroczystości było wręczenie dyplomów uznania metropolity Sawy dla
katechetów za owocną pracę z młodzieżą. Dyplomy w imieniu zwierzchnika
PAKP wręczył abp Miron.
Na zakończenie
uroczystości odbyła się część artystyczna, podczas której wystąpił chór
młodzieżowy soboru św. Trójcy w Hajnówce oraz laureaci konkursu
prawosławnej poezji religijnej. Wszyscy zebrani mieli także okazję do
obejrzenia wystawy prezentującej historię dwudziestolecia nauczania
religii prawosławnej w szkołach.
Ks. Paweł Sterlingow- tekst, ks. Jan
Wołkowycki- zdjęcia

Dnia 11.10.2009 r. 46 uczniów z naszego Punktu Katechetycznego uczestniczyło w przedstawieniu „ Śpiąca Królewna”,
które odbyło się w teatrze BAJ. Oprócz
wrażeń artystycznych na dzieci w czasie przerwy oczekiwała słodka
niespodzianka . Oto kilka zdjeć….




Wycieczka do zakopanego
Mówi się, że
wrzesień jest najlepszym miesiącem na wyjazd w góry, a w tym roku nasze
Bractwo Młodzieży Prawosławnej mogło się samo o tym przekonać.
Na wycieczkę w Tatry wybraliśmy się w ostatni wrześniowy weekend w dziewięcioosobowym składzie. Naszym opiekunem był ks. Adam, a trasę opracował i prowadził nasz kolega Alek Makal.
Spotkaliśmy się na Dworcu Centralnym, a po nużącej podróży pociągiem dotarliśmy do Zakopanego, a wkrótce potem do Kir. Stamtąd ruszyliśmy na szlak. Pierwszego dnia szliśmy zaledwie kilka godzin, a noc spędziliśmy w uroczym schronisku na Hali Ornak.

Następnego dnia odbyliśmy bardzo długi marsz, prowadzący przez Czerwone Wierchy. Na Kasprowym Wierchu posililiśmy się pizzą i ruszyliśmy do schroniska w Murowańcu. Kiedy zakwaterowaliśmy się w pokoju, wróciły nam siły i wieczór minął nam na wesołych rozmowach i żartach.

Kolejny dzień był słoneczny, ale chyba najcięższy ze
wszystkich. Szlak ciągnął się mozolnie pod górę, męczyliśmy się
wspinaczką, a końca naszej drogi nie było widać. Raz nawet
zabłądziliśmy, ale szybko udało nam się zawrócić na właściwą trasę.
Nasze trudy zostały jednak wynagrodzone, bo widok, który ujrzeliśmy
przed sobą z Krzyżnego okazał się bezcenny. Dolina Pięciu Stawów
wywarła na nas niezapomniane wrażenie.

Ostatnią noc spędziliśmy w Dolinie Roztoki, a rano wróciliśmy do Zakopanego. Aż do przyjazdu pociągu chodziliśmy po Krupówkach, a potem zmęczeni, lecz zadowoleni wróciliśmy do Warszawy. Ten wyjazd zostanie na długo w naszej pamięci, bo tylko w takim towarzystwie i w tak pięknych górach można intensywnie wypocząć i nasycić się otaczającym nas pięknem przyrody.
Na wycieczkę w Tatry wybraliśmy się w ostatni wrześniowy weekend w dziewięcioosobowym składzie. Naszym opiekunem był ks. Adam, a trasę opracował i prowadził nasz kolega Alek Makal.
Spotkaliśmy się na Dworcu Centralnym, a po nużącej podróży pociągiem dotarliśmy do Zakopanego, a wkrótce potem do Kir. Stamtąd ruszyliśmy na szlak. Pierwszego dnia szliśmy zaledwie kilka godzin, a noc spędziliśmy w uroczym schronisku na Hali Ornak.
Następnego dnia odbyliśmy bardzo długi marsz, prowadzący przez Czerwone Wierchy. Na Kasprowym Wierchu posililiśmy się pizzą i ruszyliśmy do schroniska w Murowańcu. Kiedy zakwaterowaliśmy się w pokoju, wróciły nam siły i wieczór minął nam na wesołych rozmowach i żartach.
Ostatnią noc spędziliśmy w Dolinie Roztoki, a rano wróciliśmy do Zakopanego. Aż do przyjazdu pociągu chodziliśmy po Krupówkach, a potem zmęczeni, lecz zadowoleni wróciliśmy do Warszawy. Ten wyjazd zostanie na długo w naszej pamięci, bo tylko w takim towarzystwie i w tak pięknych górach można intensywnie wypocząć i nasycić się otaczającym nas pięknem przyrody.

Pielgrzymka do Jabłecznej
Dnia 02.10.2009r.
Bractwo Młodzieży Prawosławnej przy parafii św.
Trójcy w Hajnówce zorganizowało dwudniowy wyjazd dla dzieci
uczęszczających na cotygodniowe sobotnie spotkania Bractwa
Dziecięcego
przy tejże parafii. Była to pielgrzymka do Monasteru w Jabłecznej.
O godzinie 10.00 grupa 35 dzieci wraz z opiekunami ks. Andrzejem Busłowskim, Matuszką Elżbietą Sterlingow, przewodniczącym BMP przy parafii Św. Trójcy i grupą starszych kolegów i koleżanek z Bractwa Młodzieżowego wyruszyła w kierunku Św. Góry Grabarki .
Tam w ciszy i spokoju pokłoniliśmy się ikonie Matki Bożej Iwierskiej, a każdy z młodych pielgrzymów miał tez chwilę na indywidualną modlitwę, zadumę i refleksję wśród setek wotywnych krzyży.

Jeszcze przed południem wyruszyliśmy w dalszą drogę do Domu Zakonnego w Kostomłotach.
Ihumen ojciec Ambroży przywitał nas bardzo serdecznie. Dowiedzieliśmy się o tym
jak powstał Dom Zakonny, jaka jest historia ikon w świątyni a także wysłuchaliśmy żywota patrona cerkwi św. Serafima z Sarowa. Ojciec Ambroży na pożegnanie ofiarował każdemu z nas krzyżyki i woskowe świece które wyrabiane są w tym klasztorze.

Około godziny 15.00 dotarliśmy do Monasteru w Jabłecznej. Po zakwaterowaniu w domu pielgrzyma i krótkim odpoczynku z błogosławieństwa ojca Archimadryty Atanazego zostaliśmy powierzeni o. Onufremu. Hierodiakona od razu polubiły dzieci, przyglądały mu się uważnie i zadawały mnóstwo pytań. Byliśmy w monasterskich świątyniach, w „fabryce świec” i nad Bugiem. Podziwialiśmy wspaniałą przyrodę i to co otacza zabudowania monasterskie: przepiękne rośliny, krzewy, wodne oczko z rybkami.

Mimo trudu fizycznego byliśmy jeszcze na nabożeństwie Całonocnego Czuwania, któremu przewodniczył przełożony Monasteru o. Archimadryta Atanazy. Po duchowej strawie przyszedł czas na smakołyki kuchni monasterskiej. Wszyscy delektowali się zupą ogórkową i wspaniałymi plackami z serem przygotowanymi przez mnichów i panią Wierę. Po kolacji poszliśmy na zasłużony odpoczynek aby móc uczestniczyć następnego dnia w niedzielnej świętej Liturgii.
O godz. 10.00 byliśmy już w cerkwi część z nas przystąpiła do sakramentu św. spowiedzi i Eucharystii. Potem był wspaniały obiad i ciasto a przed wyjazdem każdy z nas odwiedził jeszcze „ikonną ławkę” aby kupić pocztówkę z monasterem lub ikonkę św. Onufrego.

Przyszedł czas pakowania plecaków i powrotu do Hajnówki. Z żalem i nostalgią opuszczaliśmy Monaster ale w głębi duszy byliśmy ubogaceni modlitwą , wiarą i powołaniem . Patrzyliśmy na mnichów machających radośnie do nas i wiedzieliśmy że jeszcze tu wrócimy nie raz.
Dziękujemy ojcu Archimadrycie Atanazemu za możliwość pobytu w Manasterze w Jabłecznej
O godzinie 10.00 grupa 35 dzieci wraz z opiekunami ks. Andrzejem Busłowskim, Matuszką Elżbietą Sterlingow, przewodniczącym BMP przy parafii Św. Trójcy i grupą starszych kolegów i koleżanek z Bractwa Młodzieżowego wyruszyła w kierunku Św. Góry Grabarki .
Tam w ciszy i spokoju pokłoniliśmy się ikonie Matki Bożej Iwierskiej, a każdy z młodych pielgrzymów miał tez chwilę na indywidualną modlitwę, zadumę i refleksję wśród setek wotywnych krzyży.
Jeszcze przed południem wyruszyliśmy w dalszą drogę do Domu Zakonnego w Kostomłotach.
Ihumen ojciec Ambroży przywitał nas bardzo serdecznie. Dowiedzieliśmy się o tym
jak powstał Dom Zakonny, jaka jest historia ikon w świątyni a także wysłuchaliśmy żywota patrona cerkwi św. Serafima z Sarowa. Ojciec Ambroży na pożegnanie ofiarował każdemu z nas krzyżyki i woskowe świece które wyrabiane są w tym klasztorze.
Około godziny 15.00 dotarliśmy do Monasteru w Jabłecznej. Po zakwaterowaniu w domu pielgrzyma i krótkim odpoczynku z błogosławieństwa ojca Archimadryty Atanazego zostaliśmy powierzeni o. Onufremu. Hierodiakona od razu polubiły dzieci, przyglądały mu się uważnie i zadawały mnóstwo pytań. Byliśmy w monasterskich świątyniach, w „fabryce świec” i nad Bugiem. Podziwialiśmy wspaniałą przyrodę i to co otacza zabudowania monasterskie: przepiękne rośliny, krzewy, wodne oczko z rybkami.
Mimo trudu fizycznego byliśmy jeszcze na nabożeństwie Całonocnego Czuwania, któremu przewodniczył przełożony Monasteru o. Archimadryta Atanazy. Po duchowej strawie przyszedł czas na smakołyki kuchni monasterskiej. Wszyscy delektowali się zupą ogórkową i wspaniałymi plackami z serem przygotowanymi przez mnichów i panią Wierę. Po kolacji poszliśmy na zasłużony odpoczynek aby móc uczestniczyć następnego dnia w niedzielnej świętej Liturgii.
O godz. 10.00 byliśmy już w cerkwi część z nas przystąpiła do sakramentu św. spowiedzi i Eucharystii. Potem był wspaniały obiad i ciasto a przed wyjazdem każdy z nas odwiedził jeszcze „ikonną ławkę” aby kupić pocztówkę z monasterem lub ikonkę św. Onufrego.
Przyszedł czas pakowania plecaków i powrotu do Hajnówki. Z żalem i nostalgią opuszczaliśmy Monaster ale w głębi duszy byliśmy ubogaceni modlitwą , wiarą i powołaniem . Patrzyliśmy na mnichów machających radośnie do nas i wiedzieliśmy że jeszcze tu wrócimy nie raz.
Dziękujemy ojcu Archimadrycie Atanazemu za możliwość pobytu w Manasterze w Jabłecznej
Natalia
Socha

Letni obóz w Gładyszowie
Wakacje to chyba
dla wszystkich uczniów, i nie tylko, jeden z ulubionych momentów w
roku. Nareszcie koniec szkoły i nauki - czas na zasłużony odpoczynek!
Wakacje to także okres wyjazdów z rodzinami, znajomymi, przyjaciółmi.
Nad morze, w góry, nad jezioro - każdy spędza je w różny sposób. Dla
niektórych po raz pierwszy, a dla innych już kolejny raz, te wakacje
rozpoczęły się obozem zorganizowanym przez parafię Św. Jana Klimaka w
Warszawie.
Tegoroczny obóz rozpoczął się 27 czerwca. W sobotni poranek, po odsłużeniu molebnia ruszyliśmy autokarem w stronę Gładyszowa, małej miejscowości położonej w południowo-wschodniej Polsce, na pięknej Łemkowczyźnie. Po kilku godzinach jazdy byliśmy na miejscu i mogliśmy rozpakowywać swoje bagaże. Zamieszkaliśmy w Prawosławnym Ośrodku Miłosierdzia Diecezji Przemysko-Nowosądeckiej "Eleos", który prowadzi proboszcz parafii w Gładyszowie – o. Arkadiusz Barańczuk wraz z imością. Następnie zostaliśmy podzieleni na trzy grupy. Najmłodszą opiekowały się „ciocie” – Ania Tomaszuk i Krysia Mińko, średni – pan Tomek Bursche, a najstarszą – Jarek Kupryjaniuk i o. Adam Misijuk. Kolejnego dnia, w niedzielę, uczestniczyliśmy w Św. Liturgii w cerkwi w Żdyni. Odwiedziliśmy także grób Św. Maksyma Gorlickiego, który pochowany jest właśnie na tamtejszym cmentarzu.

Kolejne dni obozu mijały bardzo szybko i intensywnie. Zwiedziliśmy Krynicę Górską, znaną miejscowość wypoczynkową i uzdrowiskową tamtych okolic. Tam, zdobyliśmy Jaworzynę Krynicką, oczywiście z drobną pomocą kolejki linowej. Spacerowaliśmy po miejskim deptaku odwiedzając pijalnię zdrojową, gdzie każdy mógł spróbować jakże zdrowych wód zdrojowych. Byliśmy także w miejscowości Wysowa. Odwiedziliśmy tam niedawno powstały dom zakonny pw. Opieki Matki Bożej. Weszliśmy także, tym razem już o własnych siłach, na świętą górę Jawor, na której znajduję się kaplica.
Myślę, że dla wszystkich osób wspaniałym doświadczeniem była nauka języka migowego, którego uczył nas o. Adam. Zapoznanie się z alfabetem oraz kilkoma podstawowymi słowami pomogło nam w porozumieniu się z dwójką głuchoniemych chłopców, którzy byli uczestnikami naszego obozu. Mimo, iż nasz język migowy nie stał na wysokim poziomie i każde zdanie składaliśmy wolno, literka po literce, to potrafiliśmy się dogadać z chłopcami, którzy byli niezwykle cierpliwi i wybaczali nam nasze potknięcia językowe.

Na obozie wszyscy chętni mogli także poznać język cerkiewno-słowiański dzięki naszemu opiekunowi Jarkowi. Na początku zapoznaliśmy się z alfabetem. Następnie zaczęliśmy składać litery w słowa, słowa w całe zdania i uczyliśmy się czytać modlitw, co z każdym kolejnym spotkaniem wychodziło coraz lepiej.

Nasi opiekunowie wymyślali nam coraz to nowe atrakcje, nie mieliśmy więc czasu na nudę. Jednego dnia odwiedziliśmy stadninę koni w Gładyszowie, która jest jedną z największych stadnin koni huculskich w Europie. Tam, każdy mógł pojeździć się na koniu. Innym razem byliśmy w Regietowie, gdzie odbyliśmy przejażdżkę bryczkami, po której mieliśmy ognisko. Kilka razy odwiedziliśmy basen w Gorlicach. Często chodziliśmy na boisko położone niedaleko naszego ośrodka. Nawet przy trochę gorszej pogodzie znajdywali się chętni na pogranie w piłkę nożną lub siatkówkę. Dużą atrakcją była zabawa w podchody. Biegając po okolicznych polach i górkach, podziwiając przepiękne widoki, brodząc niekiedy w leśnym błocie, bawiliśmy się świetnie wymyślając coraz to nowe, ciekawe zadania. Mogliśmy poznać także parę tajników tańca towarzyskiego, dzięki opiekunce – „cioci” Ani.

Wiele emocji wzbudziły różne konkursy. Rozegrany został niezwykle zajmujący turniej ping-ponga. Jednak nie tylko sport dostarczał nam atrakcji. Konkurs czystości był równie zaciekły i do ostatnich dni nie wiadomo było, kto wygra ten pojedynek na szczotki, mopy i ścierki. Młodsza grupa miała również konkurs rysunku, a najstarsi spróbowali swoich sił w quizie teologicznym.
Bardzo ważnym elementem obozu było przygotowanie do sakramentów Spowiedzi i Św. Eucharystii. Dzięki wielu rozmowom z naszymi opiekunami, wspólnym modlitwom, przemyśleniom mogliśmy się odpowiednio przygotować do uczestnictwa w tych sakramentach, do których wielu z nas przystąpiło podczas Św. Liturgii w cerkwi w Gładyszowie w niedzielę.

Podczas naszego obozu cerkiew w Gładyszowie obchodziła święto parafialne. We wtorek, na Św. Liturgii obecni byli Arcybiskup Przemyski i Nowosądecki, Adam oraz Biskup Gorlicki, Paisjusz, który dawniej był proboszczem naszej parafii. Właśnie wtedy bp. Paisjusz obchodził swoje urodziny, dlatego w imieniu całej parafii wolskiej i nie tylko, złożyliśmy mu najserdeczniejsze życzenia.
Koniec obozu zbliżał się wielkimi krokami. Ledwie się obejrzeliśmy i już trzeba było pakować i sprzątać pokoje. Ostatniego dnia pożegnaliśmy się z o. Arkadiuszem oraz imością i ruszyliśmy. Po drodze odwiedziliśmy w Gorlicach bp. Paisjusza, który niezmiernie ucieszył się z naszej wizyty i zachęcał nas, abyśmy częściej odwiedzali te tereny. Podróż do Warszawy minęła szybko i spokojnie. Wieczorem zajechaliśmy na miejsce, gdzie na wszystkich czekali stęsknieni rodzice.
Tegoroczny obóz na pewno pozostanie na długo we wspomnieniach wszystkich uczestników. W ich imieniu chciałabym podziękować gorąco naszym wspaniałym opiekunom, bez których obóz z pewnością nie byłby tak udany. Miejmy nadzieję, że następny będzie równie dobry, jeśli nie lepszy.
Tegoroczny obóz rozpoczął się 27 czerwca. W sobotni poranek, po odsłużeniu molebnia ruszyliśmy autokarem w stronę Gładyszowa, małej miejscowości położonej w południowo-wschodniej Polsce, na pięknej Łemkowczyźnie. Po kilku godzinach jazdy byliśmy na miejscu i mogliśmy rozpakowywać swoje bagaże. Zamieszkaliśmy w Prawosławnym Ośrodku Miłosierdzia Diecezji Przemysko-Nowosądeckiej "Eleos", który prowadzi proboszcz parafii w Gładyszowie – o. Arkadiusz Barańczuk wraz z imością. Następnie zostaliśmy podzieleni na trzy grupy. Najmłodszą opiekowały się „ciocie” – Ania Tomaszuk i Krysia Mińko, średni – pan Tomek Bursche, a najstarszą – Jarek Kupryjaniuk i o. Adam Misijuk. Kolejnego dnia, w niedzielę, uczestniczyliśmy w Św. Liturgii w cerkwi w Żdyni. Odwiedziliśmy także grób Św. Maksyma Gorlickiego, który pochowany jest właśnie na tamtejszym cmentarzu.
Kolejne dni obozu mijały bardzo szybko i intensywnie. Zwiedziliśmy Krynicę Górską, znaną miejscowość wypoczynkową i uzdrowiskową tamtych okolic. Tam, zdobyliśmy Jaworzynę Krynicką, oczywiście z drobną pomocą kolejki linowej. Spacerowaliśmy po miejskim deptaku odwiedzając pijalnię zdrojową, gdzie każdy mógł spróbować jakże zdrowych wód zdrojowych. Byliśmy także w miejscowości Wysowa. Odwiedziliśmy tam niedawno powstały dom zakonny pw. Opieki Matki Bożej. Weszliśmy także, tym razem już o własnych siłach, na świętą górę Jawor, na której znajduję się kaplica.
Myślę, że dla wszystkich osób wspaniałym doświadczeniem była nauka języka migowego, którego uczył nas o. Adam. Zapoznanie się z alfabetem oraz kilkoma podstawowymi słowami pomogło nam w porozumieniu się z dwójką głuchoniemych chłopców, którzy byli uczestnikami naszego obozu. Mimo, iż nasz język migowy nie stał na wysokim poziomie i każde zdanie składaliśmy wolno, literka po literce, to potrafiliśmy się dogadać z chłopcami, którzy byli niezwykle cierpliwi i wybaczali nam nasze potknięcia językowe.
Na obozie wszyscy chętni mogli także poznać język cerkiewno-słowiański dzięki naszemu opiekunowi Jarkowi. Na początku zapoznaliśmy się z alfabetem. Następnie zaczęliśmy składać litery w słowa, słowa w całe zdania i uczyliśmy się czytać modlitw, co z każdym kolejnym spotkaniem wychodziło coraz lepiej.
Nasi opiekunowie wymyślali nam coraz to nowe atrakcje, nie mieliśmy więc czasu na nudę. Jednego dnia odwiedziliśmy stadninę koni w Gładyszowie, która jest jedną z największych stadnin koni huculskich w Europie. Tam, każdy mógł pojeździć się na koniu. Innym razem byliśmy w Regietowie, gdzie odbyliśmy przejażdżkę bryczkami, po której mieliśmy ognisko. Kilka razy odwiedziliśmy basen w Gorlicach. Często chodziliśmy na boisko położone niedaleko naszego ośrodka. Nawet przy trochę gorszej pogodzie znajdywali się chętni na pogranie w piłkę nożną lub siatkówkę. Dużą atrakcją była zabawa w podchody. Biegając po okolicznych polach i górkach, podziwiając przepiękne widoki, brodząc niekiedy w leśnym błocie, bawiliśmy się świetnie wymyślając coraz to nowe, ciekawe zadania. Mogliśmy poznać także parę tajników tańca towarzyskiego, dzięki opiekunce – „cioci” Ani.
Wiele emocji wzbudziły różne konkursy. Rozegrany został niezwykle zajmujący turniej ping-ponga. Jednak nie tylko sport dostarczał nam atrakcji. Konkurs czystości był równie zaciekły i do ostatnich dni nie wiadomo było, kto wygra ten pojedynek na szczotki, mopy i ścierki. Młodsza grupa miała również konkurs rysunku, a najstarsi spróbowali swoich sił w quizie teologicznym.
Bardzo ważnym elementem obozu było przygotowanie do sakramentów Spowiedzi i Św. Eucharystii. Dzięki wielu rozmowom z naszymi opiekunami, wspólnym modlitwom, przemyśleniom mogliśmy się odpowiednio przygotować do uczestnictwa w tych sakramentach, do których wielu z nas przystąpiło podczas Św. Liturgii w cerkwi w Gładyszowie w niedzielę.
Podczas naszego obozu cerkiew w Gładyszowie obchodziła święto parafialne. We wtorek, na Św. Liturgii obecni byli Arcybiskup Przemyski i Nowosądecki, Adam oraz Biskup Gorlicki, Paisjusz, który dawniej był proboszczem naszej parafii. Właśnie wtedy bp. Paisjusz obchodził swoje urodziny, dlatego w imieniu całej parafii wolskiej i nie tylko, złożyliśmy mu najserdeczniejsze życzenia.
Koniec obozu zbliżał się wielkimi krokami. Ledwie się obejrzeliśmy i już trzeba było pakować i sprzątać pokoje. Ostatniego dnia pożegnaliśmy się z o. Arkadiuszem oraz imością i ruszyliśmy. Po drodze odwiedziliśmy w Gorlicach bp. Paisjusza, który niezmiernie ucieszył się z naszej wizyty i zachęcał nas, abyśmy częściej odwiedzali te tereny. Podróż do Warszawy minęła szybko i spokojnie. Wieczorem zajechaliśmy na miejsce, gdzie na wszystkich czekali stęsknieni rodzice.
Tegoroczny obóz na pewno pozostanie na długo we wspomnieniach wszystkich uczestników. W ich imieniu chciałabym podziękować gorąco naszym wspaniałym opiekunom, bez których obóz z pewnością nie byłby tak udany. Miejmy nadzieję, że następny będzie równie dobry, jeśli nie lepszy.
Ewelina Pogrebniak

W dniach 05-12 września 2009 roku, na zaproszenie Evangelische Kirche in Mitteldeutschland, młodzież z Bractwa Młodzieży Prawosławnej z parafii Bielska Podlaskiego i Hajnówki, pod opieką ks. prot. mgr Andrzeja Mińko i ks. mgr Adama Dzienisiuka była w Niemczech.
Miejscem
docelowego pobytu była miejscowość Niederndodeleben koło Magdeburga w
Niemczech (Land Sachsen-Anhalt). Wszyscy uczestnicy byli zakwaterowani
w ośrodku młodzieżowym Mauritiushaus należącym do Niemieckiego
Luterańskiego Kościoła Niemiec Środkowych.

Program wyjazdu został przygotowany przez stroną niemiecką i był ukierunkowany na zwiedzanie Landu oraz zapoznanie się z pracą młodzieżową Kościoła. Mieliśmy trzy spotkania z młodzieżą niemiecką. Pierwszym było spotkanie z Młodzieżowym Chórem Ekumenicznym w Quedlinburgu, podczas którego wysłuchaliśmy koncertu, jak również zapoznaliśmy ich z liturgicznym i tradycyjnym śpiewem naszej Cerkwi. Drugie spotkanie odbyło się w Magdeburgu ze studentami. Byli oni żywo zainteresowani naszą tradycją (co roku spędzają trzy tygodnie w domu dziecka w Rosji jako wolontariusze). Trzecim, było spotkanie zorganizowane w Ośrodku dla młodych ludzi z rodzin patologicznych lub będących w konflikcie z prawem prowadzony przez Kościół Luterański. Zapoznaliśmy się tam kadrą wychowawczą, obejrzeliśmy ośrodek oraz zobaczyliśmy trudną pracę z podopiecznymi.


Ponadto zwiedziliśmy wiele zabytków; muzea, stare miasto, kościoły, zamki. Do ważnych zaliczyć należy wizytę na Uniwersytecie w Halle, gdzie odwiedziliśmy małą cerkiew p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, która znajduje się w podziemiach Uniwersytetu.
Szczególnym wydarzeniem naszego pobytu była wizyta w katedrze w Halbersztadt. Obok tej świątyni jest muzeum, w którym znajdują się zrabowane przez krzyżowców w Konstantynopolu, relikwie wielu świętych m.in.: św. Mikołaja, św. Stefana Arcydiakona, cząstka św. Krzyża Św. Jakuba Apostoła oraz wiele innych. W tym miejscu wznieśliśmy modlitwę.

W czasie podróży do Niederndodeleben zwiedziliśmy Berlin, a tam Parlament-Reichstag, Bramę Branderburską, Checkpoint Charlie, natomiast podczas podróży powrotnej zwiedziliśmy Poczdam. Tam trafiliśmy do cerkwi p.w. św. Aleksandra Newskiego gdzie uczestniczyliśmy w świątecznym Wsienoszcznom Bdienii oraz w zamku gdzie została podpisana kapitulacja Niemiec w 1945r.

Podsumowując wyjazd, należy podkreślić gościnność Niemców, dobrą organizację oraz co ważne chęć dalszej współpracy i wymiany młodzieżowej. Wyjazd do Niemiec przyniósł wiele wrażeń naszej młodzieży, która znakomicie posługiwała się językami obcymi i wzorowo zachowywała się podczas pobytu. Nam, opiekunom, wyjazd ukazał praktyczną pracę niemieckich pastorów, którzy pracują z młodzieżą w większej części zlaicyzowaną.
Program wyjazdu został przygotowany przez stroną niemiecką i był ukierunkowany na zwiedzanie Landu oraz zapoznanie się z pracą młodzieżową Kościoła. Mieliśmy trzy spotkania z młodzieżą niemiecką. Pierwszym było spotkanie z Młodzieżowym Chórem Ekumenicznym w Quedlinburgu, podczas którego wysłuchaliśmy koncertu, jak również zapoznaliśmy ich z liturgicznym i tradycyjnym śpiewem naszej Cerkwi. Drugie spotkanie odbyło się w Magdeburgu ze studentami. Byli oni żywo zainteresowani naszą tradycją (co roku spędzają trzy tygodnie w domu dziecka w Rosji jako wolontariusze). Trzecim, było spotkanie zorganizowane w Ośrodku dla młodych ludzi z rodzin patologicznych lub będących w konflikcie z prawem prowadzony przez Kościół Luterański. Zapoznaliśmy się tam kadrą wychowawczą, obejrzeliśmy ośrodek oraz zobaczyliśmy trudną pracę z podopiecznymi.
Ponadto zwiedziliśmy wiele zabytków; muzea, stare miasto, kościoły, zamki. Do ważnych zaliczyć należy wizytę na Uniwersytecie w Halle, gdzie odwiedziliśmy małą cerkiew p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego, która znajduje się w podziemiach Uniwersytetu.
Szczególnym wydarzeniem naszego pobytu była wizyta w katedrze w Halbersztadt. Obok tej świątyni jest muzeum, w którym znajdują się zrabowane przez krzyżowców w Konstantynopolu, relikwie wielu świętych m.in.: św. Mikołaja, św. Stefana Arcydiakona, cząstka św. Krzyża Św. Jakuba Apostoła oraz wiele innych. W tym miejscu wznieśliśmy modlitwę.
W czasie podróży do Niederndodeleben zwiedziliśmy Berlin, a tam Parlament-Reichstag, Bramę Branderburską, Checkpoint Charlie, natomiast podczas podróży powrotnej zwiedziliśmy Poczdam. Tam trafiliśmy do cerkwi p.w. św. Aleksandra Newskiego gdzie uczestniczyliśmy w świątecznym Wsienoszcznom Bdienii oraz w zamku gdzie została podpisana kapitulacja Niemiec w 1945r.
Podsumowując wyjazd, należy podkreślić gościnność Niemców, dobrą organizację oraz co ważne chęć dalszej współpracy i wymiany młodzieżowej. Wyjazd do Niemiec przyniósł wiele wrażeń naszej młodzieży, która znakomicie posługiwała się językami obcymi i wzorowo zachowywała się podczas pobytu. Nam, opiekunom, wyjazd ukazał praktyczną pracę niemieckich pastorów, którzy pracują z młodzieżą w większej części zlaicyzowaną.
Adam Dzienisiuk
Podręcznik do nauki religii prawosławnej do kl. III szkoły ponadgimnazjalnej.
W maju 2009r ukazał się podręcznik pt. „ Droga Prawda Życie” do nauki religii prawosławnej w kl. III szkoły ponadgimnazjalnej. Podręcznik stanowi kontynuację książki noszącej taki sam tytuł, wydanej w 2007r przeznaczonej dla klasy II szkoły ponadgimnazjalnej. Podobnie jak poprzedni, zastał opracowany przez zespół nauczycieli pod kierunkiem doradcy metodycznego Lilli Busłowskiej. W zespole opracowującym podręcznik uczestniczyli doświadczeni nauczyciele: ks. Sławomir Chwojko, ks. Sławomir Awksietijuk, ks. Andrzej Busłowski, ks. Adam Lewczuk, ks. Jan Wołowycki, ks. Jerzy Klimiuk, ks. diak Marek Maciuka, ks. Bogdan Repeła, pani Anna Wawreszuk, pan Anatol Korch.
Zagadnienia prezentowane w podręczniku dotyczą trzech sfer: sakramentów, eklezjologii oraz problemów współczesnego życia i rodziny. Treści te są zgodne z Programem nauczania religii prawosławnej w szkole ponadimnazjalnej w kl. III. Wszystkie zagadnienia rozpoczynają się od rozważań na dany temat, poprzez merytoryczne rozwinięcie tematu ( obfitujące w cytaty z Biblii), cytaty zaczerpnięte z pism Świętych Ojców i innych uznanych teologów, a kończą się na wykazie pytań skierowanych do uczniów, których zadaniem jest nie tylko sprawdzenie wiedzy, ale też wywołanie pewnej refleksji oraz doskonalenie duchowego rozwoju ucznia.
Silną stroną podręcznika jest dosyć obszerna bibliografia polskojęzyczna, której wykazy znajdują się pod poszczególnymi tematami, a której zadaniem jest naprowadzenie czytelnika na źródła niezbędne w celu uzupełnienia wiadomości oraz pogłębienia wiedzy. Wydanie zdobi wkładka z kolorowymi ikonami, która czyni podręcznik bardziej atrakcyjnym w odbiorze.
Cyt. za: Jach, w : Wiadomości PAKP Nr 6/2009, s. 16-17.
Wydawca Warszawska Metropolia Prawosławna Warszawa 2009 s. 192
Podręcznik jest do nabycia w Składzie Metropolitalnym Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, w sklepiku Bractwa Młodzieży Prawosławnej Diecezji Białostocko – Gdańskiej, w sklepie internetowym
http://sklep.cerkiew.pl/

Cena powyżej 10 szt. do szkół Kl II – 13 zł
Kl. III – 15 zł
Akcja Lato 2009
Wycieczka do Krzemieńca i Poczajowa
W
dniach
23
–
27 sierpnia b.r. 44 uczniów z
hajnowskich szkół:
uczestniczyło w zajęciach ( warsztaty i wycieczka)
zorganizowanych
przez parafię prawosławną Św. Trójcy w Hajnówce i Bractwo Młodzieży
Prawosławnej przy parafii Św. Trójcy w Hajnówce, a dofinansowanych
przez Urząd Miasta Hajnówka.
Pierwszego dnia 23 sierpnia
odbyły się zajęcia profilaktyczne nt. uzależnień, które poprowadziła
pani pedagog Elżbieta Wołkowycka. Dwugodzinne warsztaty urozmaicone
były ciekawymi metodami, wspólną dyskusją, jednocześnie zabawą
wykonywaniem prac plastycznych, pozwoliło to młodzieży oderwać
się od
szarości dnia codziennego: gier komputerowych, telewizji i internetu.
Tego dnia
wieczorem wyjechaliśmy
na wycieczkę na Ukrainę do Krzemieńca i Poczajowa Naszymi opiekunami
byli proboszcz parafii Św. Trójcy w Hajnówce ks. Michał Niegierewicz,
opiekun BMP przy tej parafii ks. Andrzej Busłowski, oraz
nauczyciele
pani Lilla Busłowska i pani Elżbieta Sterlingow

Nasza wycieczka spędziła w tych wspaniałych miejscach zaledwie trzy dni, jednak na pewno dla każdego z nas była to prawdziwa odskocznia od trosk i zmartwień życia codziennego, tak potrzebna i oczekiwana. Szczęśliwie pogoda dopisała, choć w pewnym momencie podróży można było spodziewać się opadów. Im bliżej celu, tym niebo stawało się coraz czystsze (niewykluczone, że Poczajów należy do tych miejsc, gdzie aura ulega prawom wyższym, podobnie jak nasza polska Grabarka). W drodze do ławry odwiedziliśmy monaster żeński św. Mikołaja Gródku niedaleko Rowna oraz skit św. Anny w Onyszkowcach, gdzie zaliczyliśmy uzdrawiającą kąpiel w źródełku (temperatura wody nigdy nie przekracza 4 stopni C) .
Poczajów – niewielkie miasteczko położone malowniczo na grzbiecie wyniosłego wzgórza opodal Podkamienia, między Brodami a Krzemieńcem. Ponad budynkami wznosi się majestatyczny kompleks świątyń – doskonale znana nie tylko na wśród prawosławnych Poczajowska Ławra. Pieczę nad miasteczkiem i jego mieszkańcami, a także licznymi pielgrzymami sprawuje Matka Boska, dzięki wstawiennictwu której monaster wielokrotnie na przestrzeni wieków unikał zagłady.
W karty historii obszar ten wpisał się jako słynący z niezliczonej ilości niezwykłych wydarzeń i cudów. Zgodnie z legendą miało tu miejsce cudowne objawienie Bogarodzicy w gorejącym słupie. Na pamiątkę pozostawiła ona w skale odcisk swojej stopy, z którego trysnęło źródło krystalicznie czystej, mającej właściwości uzdrawiające wody. W XIII w. na tym świętym miejscu osiedlają się mnisi z Kijewo-Pieczerskoj Ławry, przynoszą swe monasterskie tradycje i nadają mu nazwę w pamięć o płynącej nieopodal rzeczce Poczajnie. Z biegiem lat poszerzają się rozmiary i sława Poczajowskiej Ławry. Monaster staje się miejscem modlitwy setek podwiżników i bogobojnych mnichów, spośród których wielu w dniu dzisiejszym Cerkiew czci jako świętych.
Na Poczajowski kompleks składają się: Sobór Zaśnięcia Przenajświętszej Bogarodzicy, przepiękna letnia cerkiew, świątynie pw. św. Mikołaja Cudotwórcy i św. Aleksandra Newskiego, Sobór Świętej Trójcy, dwie pamiątkowe czasownie, świątynia pieczarna prep. Hioba Poczajewskiego, cerkiew Pochwały Przenajświętszej Bogarodzicy, świątynia p.w. prep. Antoniego i Teodozjusza, zabytkowa dzwonnica, cmentarz monasterski oraz skit (pustelnia) Świętego Ducha. Na terenie ławry z czcią chronione są św. relikwie prep. ihumena Hioba oraz Amfiłochiusza Poczajowkich. Pątnicy z całego świata przybywają tu również, aby złożyć hołd cudotwórczej Poczajowskiej ikonie Bogarodzicy, przy której dokonało się mnóstwo cudów i uzdrowień.
Urok i majestat Poczajowa zrekompensował w pełni trud podróży. Każdy z nas przybył tu z jemu tylko wiadomą misją – do naszych głównych próśb należały zapewne te o zdrowie swoje i bliskich, pomyślność oraz opiekę Matki Boskiej i samego Zbawiciela. Wierzę, że modlitwy wznoszone z tym cudownym miejscu mają szczególną moc. Aby jeszcze bardziej spotęgować siłę naszych wezwań, pokłoniliśmy się cudotwórczej ikonie Bogarodzicy, do której w tym czasie była odprawiana molebień, oraz przystąpiliśmy do Sakramentu Eucharystii. Kolejnym niezwykle ciekawym wydarzeniem, w jakim uczestniczyliśmy, były tzw. wyczytki, czyli modlitwy o uzdrowienie od sił nieczystych ludzi nimi dotkniętych. Nawet jedna taka „sesja” pozwala wiernym uświadomić sobie, jak szkodliwe jest działanie złych duchów na człowieka, jakkolwiek byłoby ono silne. Oprócz „rozrywek obowiązkowych”, tj. zwiedzania monasterów, cerkwi i innych ciekawych miejsc oraz uczestnictwa w nabożeństwach, pielgrzymka zapewniła nam sporo wolnego czasu, który każdy z nas mógł przeznaczyć na swoje potrzeby. Ja spożytkowałam go na dokładniejsze poznawanie ławry i okolic, a także, jak zapewne większość, szperanie w monasterskim sklepiku. Godziny mijały niepostrzeżenie, a już po krótkiej chwili pobytu trzeba było znów zajmować miejsca w autokarze...
Zgodnie z mądrym powiedzeniem opuściliśmy Poczajów wzbogaceni o nowe doświadczenia. Duchowo poczyniliśmy jeden, a może nawet kilka kroków naprzód. Mam również nadzieję na powrót w to nieziemskie miejsce, najlepiej w niedalekiej przyszłości.
Akcja Lato 2009 – wycieczka do Krzemieńca i Poczajowa możliwa była dzięki dotacji z Urzędu Miasta w Hajnówce.
Serdecznie dziękujemy.
Uczestniczka Aleksandra Janowicz kl. II B ZS z DNJB w Hajnówce
Lat nauczania religii
Jubileuszowe Uroczystości XX-lecia
nauczania religii prawosławnej w szkołach 30 maja br. w Monasterze Śww. Marty
i Marii na Św. Górze Grabarce z błogosławieństwa i pod patronatem Jego Eminencji Wielce Błogosławionego Sawy
Prawosławnego Metropolity Warszawskiego i całej Polski, odbywały
się Centralne Jubileuszowe Uroczystości XX-lecia nauczania religii
prawosławnej w szkołach. Uroczystości te zainaugurowały obchody, które
będą kontynuowane w diecezjach, dekanatach, szkołach a nawet parafiach
z udziałem przedstawicieli terenowych samorządów, dyrektorów szkół,
rodziców. zainaugurowały W uroczystościach wzięli udział Ich
Ekscelencje: Najprzewielebniejszy Miron Abp Hajnowski,
Najprzewieleniejszy Jakub Abp Białostocko-Gdański, Najrzewielebniejszy
Jerzy Biskup Siemiatycki, Najrzewielebniejszy Paisjusz Biskup Gorlicki,
Najprzewielebniejszy Hilarion Abp Wołokołamski, przewodniczący
Departamentu Kontaktów Zagranicznych Patriarchatu Moskiewskiego,
Najprzewielebniejszy Mitrofan Abp Białocerkiewski i Bogusławski
kierujący sprawami Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi, Pani Minister
Krystyna Szumilas Sekretarz Stanu MEN, Pani Grażyna Płoszajska -
gł. Specjalista w Departamencie Kształcenia Ogólnego w MEN, Kurator
Podlaski Jerzy Kiszkiel, Wicekurator Podlaski Wiesłwa Ćwiklińska,
Krystyna Kowalczyk St. Wizytator Kuratorium Mazowieckiego, Joanna
Kaniuk Dyrektor Kuratorium Oświaty w Warszawie z Delegaturą w
Siedlcach, Wizytatorzy i Doradcy Metodyczni nauczania religii
prawosławnej oraz około 140 katechetów ze wszystkich diecezji PAKP.
Centralnym punktem jubileuszowych uroczystości była Św. Liturgia i molebien dziękczynny celebrowane przez Jego Eminencję Wielce Błogosławionego Metropolitę Sawę w asyście przybyłego na uroczystości Episkopatu PAKP, gości zagranicznych Abpa Hilariona i Abpa Mitrofana oraz kilkunastu duchownych.
Kolejnym punktem uroczystości było spotkanie w sali konferencyjnej, które prowadził dr Jan Zieniuk Dyrektor Metropolii Prawosławnej ds. Nauczania Religii. Po powitaniu gości przez P. Zieniuka głos zabrał Jego Eminencja Wielce Błogosławiony Metropolita Sawa. W swym wystąpieniu Eminencja podkreślił m.in., iż dzięki Bogu przeżywamy dzisiaj piękny jubileusz XX-lecia nauczania religii prawosławnej w szkołach. Wspomniał o trudnościach jakie wiązały się z przygotowaniem kadry oraz wymaganiami dotyczącymi kwalifikacji nauczycieli religii prawosławnej. Wyrazy podziękowania za ogromny trud włożony w upowszechnianie edukacji religijnej i podnoszenie kwalifikacji nauczycieli religii oraz wszelkie przedsięwzięcia mające na celu podniesienie poziomu nauczania religii prawosławnej skierował do P. dra Jana Zieniuka. Dziękował również władzom oświatowym, wizytatorom, doradcom metodycznym i nauczycielom religii za ich wkład w nauczanie dzieci i młodzieży oraz kształtowanie przyszłych pokoleń.
Następnie głos zabrała Pani Minister Krystyna Szumilas, która już niejednokrotnie uczestniczyła w ważnych uroczystościach Kościoła Prawosławnego. W wystąpieniu swym wyraziła zadowolenie z faktu możliwości uczestnictwa w tak ważnych uroczystościach Kościoła Prawosławnego w Polsce. Podkreśliła wielki wkład Kościoła Prawosławnego w zakresie edukacji i wychowania przyszłych pokoleń. Kościół Prawosławny w Polsce jak stwierdziła - chętnie i z wielkim zaangażowaniem współpracuje z władzami oświatowymi, co widoczne jest na bardzo wielu płaszczyznach, zaś osiągnięte efekty to potwierdzają. Następnie głos zabrał Podlaski Kurator Oświaty – Jerzy Kiszkiel, który w wystąpieniu swym, m.in. gratulował osiągnięć na niwie edukacyjnej w zakresie nauczania religii prawosławnej, dobrze przygotowanej kadry oraz zorganizowanego nadzoru pedagogicznego i doradztwa metodycznego.
Pani Joanna Kaniuk z Kuratorium Mazowieckiego w imieniu nieobecnego Kuratora Mazowieckiego Karola Semika przekazała pozdrowienia i gratulacje z okazji jubileuszu. Podkreśliła niezwykłość miejsca jakim jest św. Góra Grabarka oraz otwartość i życzliwość ze strony prawosławnych. Wyraziła nadzieję, iż współpraca pomiędzy władzami oświatowymi i Kościołem Prawosławnym w przyszłości będzie jeszcze bardziej owocna.
Kolejnym punktem uroczystości było wręczenie nagród MEN - Medali Komisji Edukacji Narodowej – jest to najwyższe wyróżnienie państwowe przyznawane za szczególne zasługi dla nauczycieli. Medalem KEN zostało odznaczonych 9 osób:
P. Lilla Busłowska, ks. Sławomir Chwojko, ks. Mirosław Drabiuk, ks. Julian Felenczak, ks. Igor Popowicz, ks. Jan Fiedorczuk, P. Halina Borowik, ks. Jan Łukaszuk i P. Izabela Kochan.
Orderem Św. Równej Apostołom Marii Magdaleny przez Jego Eminencję Metropolię Sawę zostały odznaczone następujące osoby:
P. dr Jan Zieniuk – 1st.,
ks. Andrzej Pugacewicz – 1st.,
P. Barbara Uścinowicz – 2 st.,
P. Eugenia Klimiuk – 2 st.,
oraz orderem 3st.:
ks. Andrzej Busłowski, ks. Paweł Sterlingow, ks. Jarosław Dmitruk, ks. Eugeniusz Fiedorczuk, ks. Lubomir Worhacz, ks. Sławomir Kondraciuk, ks. Jarosław Łoś, P. Mirosława Pietkiewicz, P. Walentyna Makal.
Po odznaczeniach Orderem św. Marii Magdaleny, 12 osób zostało uhonorowanych Dyplomem Uznania Jego Eminencji Metropolity Sawy:
Ks. Adam Misijuk, ks. Jerzy Szczur, ks. diak. Mieczysław Oleśniewicz, P. Helena Dobosz, P. Elżbieta Cetra, P. Walentyna Gawryluk, P. Dorota Balicka, P. Elżbieta Daniluk, P. Dymitr Martynowicz, P. Edyta Dudra, P. Krystyna Oniszuk, P. Irena Sawczuk.
W imieniu nagrodzonych po wręczeniu odznaczeń głos zabrał ks. Jan Fiedorczuk – Dyrektor Wydziału Katechetycznego w Białymstoku. W imieniu wszystkich nagrodzonych wyraził wdzięczność Bogu za miniony okres XX-lecia, który był niełatwym okresem ale z drugiej strony bardzo owocnym dzięki zaangażowaniu nie tylko osób nagrodzonych, lecz wszystkich, którzy wnieśli swój wkład w rozwój i upowszechnianie edukacji religijnej.
Następnie miała miejsce prezentacja książki, J.E. abpa Hipariona (Ałfiejewa) - Misterium Wiary, tłumaczenia P. Jarosława Charkiewicza. Pozycja ta jest wprowadzeniem do prawosławnej teologii dogmatycznej. Zatem jest ona bardzo dobrą lekturą dla teologów, zaś jej sposób ujęcia problemu sprawia, iż staje się ona dostępna dla szerszego grona czytelników, również nieprawosławnych.
Sylwetkę Autora - abpa Hipariona przedstawił Jego Eminencja Metropolita Sawa. Bardzo pozytywną ocenę zaś tej pozycji przedstawił J.E. bp Jerzy, który napisał przedmowę do w/w książki. Kolejno głos zabrał sam autor – abp Hilarion, który w sposób interesujący nawiązał do jej powstania.
Na zakończenie uroczystości otwarto wystawę obrazującą dorobek XX-tu minionych lat w nauczaniu religii. Kustoszem i organizatorem wystawy był ks. Sławomir Chwojko, który przy współpracy doradców metodycznych zorganizował bogatą wystawę prezentującą wykaz podręczników, pomocy dydaktycznych (w ilości około 200 pozycji na wszystkich poziomach kształcenia) oraz imprez o charakterze religijno-kulturalnym.
Jubileuszowe uroczystości zakończył obiad z udziałem wszystkich obecnych gości.
Centralnym punktem jubileuszowych uroczystości była Św. Liturgia i molebien dziękczynny celebrowane przez Jego Eminencję Wielce Błogosławionego Metropolitę Sawę w asyście przybyłego na uroczystości Episkopatu PAKP, gości zagranicznych Abpa Hilariona i Abpa Mitrofana oraz kilkunastu duchownych.
Kolejnym punktem uroczystości było spotkanie w sali konferencyjnej, które prowadził dr Jan Zieniuk Dyrektor Metropolii Prawosławnej ds. Nauczania Religii. Po powitaniu gości przez P. Zieniuka głos zabrał Jego Eminencja Wielce Błogosławiony Metropolita Sawa. W swym wystąpieniu Eminencja podkreślił m.in., iż dzięki Bogu przeżywamy dzisiaj piękny jubileusz XX-lecia nauczania religii prawosławnej w szkołach. Wspomniał o trudnościach jakie wiązały się z przygotowaniem kadry oraz wymaganiami dotyczącymi kwalifikacji nauczycieli religii prawosławnej. Wyrazy podziękowania za ogromny trud włożony w upowszechnianie edukacji religijnej i podnoszenie kwalifikacji nauczycieli religii oraz wszelkie przedsięwzięcia mające na celu podniesienie poziomu nauczania religii prawosławnej skierował do P. dra Jana Zieniuka. Dziękował również władzom oświatowym, wizytatorom, doradcom metodycznym i nauczycielom religii za ich wkład w nauczanie dzieci i młodzieży oraz kształtowanie przyszłych pokoleń.
Następnie głos zabrała Pani Minister Krystyna Szumilas, która już niejednokrotnie uczestniczyła w ważnych uroczystościach Kościoła Prawosławnego. W wystąpieniu swym wyraziła zadowolenie z faktu możliwości uczestnictwa w tak ważnych uroczystościach Kościoła Prawosławnego w Polsce. Podkreśliła wielki wkład Kościoła Prawosławnego w zakresie edukacji i wychowania przyszłych pokoleń. Kościół Prawosławny w Polsce jak stwierdziła - chętnie i z wielkim zaangażowaniem współpracuje z władzami oświatowymi, co widoczne jest na bardzo wielu płaszczyznach, zaś osiągnięte efekty to potwierdzają. Następnie głos zabrał Podlaski Kurator Oświaty – Jerzy Kiszkiel, który w wystąpieniu swym, m.in. gratulował osiągnięć na niwie edukacyjnej w zakresie nauczania religii prawosławnej, dobrze przygotowanej kadry oraz zorganizowanego nadzoru pedagogicznego i doradztwa metodycznego.
Pani Joanna Kaniuk z Kuratorium Mazowieckiego w imieniu nieobecnego Kuratora Mazowieckiego Karola Semika przekazała pozdrowienia i gratulacje z okazji jubileuszu. Podkreśliła niezwykłość miejsca jakim jest św. Góra Grabarka oraz otwartość i życzliwość ze strony prawosławnych. Wyraziła nadzieję, iż współpraca pomiędzy władzami oświatowymi i Kościołem Prawosławnym w przyszłości będzie jeszcze bardziej owocna.
Kolejnym punktem uroczystości było wręczenie nagród MEN - Medali Komisji Edukacji Narodowej – jest to najwyższe wyróżnienie państwowe przyznawane za szczególne zasługi dla nauczycieli. Medalem KEN zostało odznaczonych 9 osób:
P. Lilla Busłowska, ks. Sławomir Chwojko, ks. Mirosław Drabiuk, ks. Julian Felenczak, ks. Igor Popowicz, ks. Jan Fiedorczuk, P. Halina Borowik, ks. Jan Łukaszuk i P. Izabela Kochan.
Orderem Św. Równej Apostołom Marii Magdaleny przez Jego Eminencję Metropolię Sawę zostały odznaczone następujące osoby:
P. dr Jan Zieniuk – 1st.,
ks. Andrzej Pugacewicz – 1st.,
P. Barbara Uścinowicz – 2 st.,
P. Eugenia Klimiuk – 2 st.,
oraz orderem 3st.:
ks. Andrzej Busłowski, ks. Paweł Sterlingow, ks. Jarosław Dmitruk, ks. Eugeniusz Fiedorczuk, ks. Lubomir Worhacz, ks. Sławomir Kondraciuk, ks. Jarosław Łoś, P. Mirosława Pietkiewicz, P. Walentyna Makal.
Po odznaczeniach Orderem św. Marii Magdaleny, 12 osób zostało uhonorowanych Dyplomem Uznania Jego Eminencji Metropolity Sawy:
Ks. Adam Misijuk, ks. Jerzy Szczur, ks. diak. Mieczysław Oleśniewicz, P. Helena Dobosz, P. Elżbieta Cetra, P. Walentyna Gawryluk, P. Dorota Balicka, P. Elżbieta Daniluk, P. Dymitr Martynowicz, P. Edyta Dudra, P. Krystyna Oniszuk, P. Irena Sawczuk.
W imieniu nagrodzonych po wręczeniu odznaczeń głos zabrał ks. Jan Fiedorczuk – Dyrektor Wydziału Katechetycznego w Białymstoku. W imieniu wszystkich nagrodzonych wyraził wdzięczność Bogu za miniony okres XX-lecia, który był niełatwym okresem ale z drugiej strony bardzo owocnym dzięki zaangażowaniu nie tylko osób nagrodzonych, lecz wszystkich, którzy wnieśli swój wkład w rozwój i upowszechnianie edukacji religijnej.
Następnie miała miejsce prezentacja książki, J.E. abpa Hipariona (Ałfiejewa) - Misterium Wiary, tłumaczenia P. Jarosława Charkiewicza. Pozycja ta jest wprowadzeniem do prawosławnej teologii dogmatycznej. Zatem jest ona bardzo dobrą lekturą dla teologów, zaś jej sposób ujęcia problemu sprawia, iż staje się ona dostępna dla szerszego grona czytelników, również nieprawosławnych.
Sylwetkę Autora - abpa Hipariona przedstawił Jego Eminencja Metropolita Sawa. Bardzo pozytywną ocenę zaś tej pozycji przedstawił J.E. bp Jerzy, który napisał przedmowę do w/w książki. Kolejno głos zabrał sam autor – abp Hilarion, który w sposób interesujący nawiązał do jej powstania.
Na zakończenie uroczystości otwarto wystawę obrazującą dorobek XX-tu minionych lat w nauczaniu religii. Kustoszem i organizatorem wystawy był ks. Sławomir Chwojko, który przy współpracy doradców metodycznych zorganizował bogatą wystawę prezentującą wykaz podręczników, pomocy dydaktycznych (w ilości około 200 pozycji na wszystkich poziomach kształcenia) oraz imprez o charakterze religijno-kulturalnym.
Jubileuszowe uroczystości zakończył obiad z udziałem wszystkich obecnych gości.
Ks.
Andrzej Baczyński
Choinka 2009 -Warszawa
W dniu 10 stycznia br.
z
błogosławieństwa
Jego Eminencji
Wielce Błogosławionego SAWY Metropolity Warszawskiego i całej Polski odbyła
się
po
raz
drugi
wspólna
choinka dla dzieci i młodzieży z
parafii: św.
rów. app. Marii Magdaleny, św. Jana Klimaka w Warszawie oraz św.
Aleksandry w Stanisławowie. Choinka odbyła się w Sali Wystawowej Koara
Expo przy ul. Poligonowej 30 w Warszawie. Za jej organizację
odpowiedzialni byli ks. prot Adam Misijuk i ks. Jerzy Kulik.
Swoją obecnością zaszczycił nas Jego Eminencjia Wielce Błogosławiony Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski, Jego Ekscelencja Biskup Jerzy, Pani Krystyna Kowalczyk - Starsza Wizytator Kuratorium Oświaty, Dyrektorzy Szkół z którymi współpracują Punkty Katechetyczne oraz wielu innych zacnych Gości

Na początku były występy artystyczne z programem specjalnie przygotowanym na ten dzień. Inscenizacja Misterium Bożonarodzeniowe, w którym udział wzięli dorośli i dzieci przygotowała parafia św. Jana Klimaka. W następnej części wystąpiły dzieci i młodzież z katedralnej parafii wykonując wiersze i kolędy. Na zakończenie tej części programu wystąpiły dzieci, młodzież oraz rodzice z parafii św. Aleksandry.

Po części artystycznej
przyszedł do nas Mikołaj, który wręczył dzieciom upominki.
W następnej części programu odbyły się zabawa oraz liczne konkursy z nagrodami prowadzone przez profesjonalnych wodzirejów. W między czasie wszyscy zgromadzeni korzystali z przygotowanych przekąsek. Choinka przebiegała w miłej i wesołej atmosferze. Zakończyła się wspólną zabawą taneczną. Udział w spotkaniu wzięło około 700 osób.

Na koniec w imieniu dzieci i młodzieży pragniemy złożyć szczególne podziękowania dla Jego Eminencji Wielce Błogosławionego SAWY Metropolity Warszawskiego i całej Polski, ks. Anatola Szydłowskiego, ks. Mikołaja Lenczewskiego oraz wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tego przedsięwzięcia.


Swoją obecnością zaszczycił nas Jego Eminencjia Wielce Błogosławiony Sawa, Metropolita Warszawski i całej Polski, Jego Ekscelencja Biskup Jerzy, Pani Krystyna Kowalczyk - Starsza Wizytator Kuratorium Oświaty, Dyrektorzy Szkół z którymi współpracują Punkty Katechetyczne oraz wielu innych zacnych Gości

Na początku były występy artystyczne z programem specjalnie przygotowanym na ten dzień. Inscenizacja Misterium Bożonarodzeniowe, w którym udział wzięli dorośli i dzieci przygotowała parafia św. Jana Klimaka. W następnej części wystąpiły dzieci i młodzież z katedralnej parafii wykonując wiersze i kolędy. Na zakończenie tej części programu wystąpiły dzieci, młodzież oraz rodzice z parafii św. Aleksandry.

W następnej części programu odbyły się zabawa oraz liczne konkursy z nagrodami prowadzone przez profesjonalnych wodzirejów. W między czasie wszyscy zgromadzeni korzystali z przygotowanych przekąsek. Choinka przebiegała w miłej i wesołej atmosferze. Zakończyła się wspólną zabawą taneczną. Udział w spotkaniu wzięło około 700 osób.

Na koniec w imieniu dzieci i młodzieży pragniemy złożyć szczególne podziękowania dla Jego Eminencji Wielce Błogosławionego SAWY Metropolity Warszawskiego i całej Polski, ks. Anatola Szydłowskiego, ks. Mikołaja Lenczewskiego oraz wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tego przedsięwzięcia.


katecheci
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia nagrodzonych prezentacji multimedialnych
Monastery Góry Atos
Nowy Testament
Dziedzictwo kulturowe prawoslawia_muzyka
Sakramenty

PODRĘCZNIK
DO
RELIGII
PRAWOSŁAWNEJ, gimnazjum kl. II
Praca zbiorowa pod redakcją: dr Izabeli Kochan
autorzy tekstów: Izabela Kochan, ks. prot. Sławomir Kochan,
Julita Niczyporuk, ks. Mirosław Niczyporuk
recenzje wydawnicze: bp dr hab. Jerzy (Pańkowski),
ks. mitrat dr Jerzy Tofiluk
Praca zbiorowa pod redakcją: dr Izabeli Kochan
autorzy tekstów: Izabela Kochan, ks. prot. Sławomir Kochan,
Julita Niczyporuk, ks. Mirosław Niczyporuk
recenzje wydawnicze: bp dr hab. Jerzy (Pańkowski),
ks. mitrat dr Jerzy Tofiluk
Podręcznik został opracowany zgodnie z programem nauczania religii
nr PAKP – R2/289/99. Wyeksponowano teksty źródłowe, definicje i
ciekawostki oraz podstawowe informacje określone jako minimum
programowe (tabela zapamiętaj). Pod każdy działem, znajdują się
zadania, których rozwiązanie ma na celu utrwalenie poznanego materiału
bądź też rozwinięcie pasji poznawczej.
Zgodnie z programem nauczania umieszczono w podręczniku modlitwy oraz inne teksty w języku cerkiewnosłowiańskim, celowo rezygnując jednak z tworzenia osobnego działu, uznając modlitwę oraz doskonalenie czytania tekstów cerkiewnosłowiańskich jako podstawę, która powinna towarzyszyć każdej lekcji.
Świadomie zrezygnowano również z umieszczania obszernych fragmentów z Dziejów Apostolskich w tekście głównym danego tematu, zakładając , że w ten sposób uczniowie będą doskonalić umiejętność odnajdywania tekstów biblijnych (do tego też celu opracowano pierwszy, nie objęty programem, dział podręcznika pt. „Biblia”).
Niektóre postaci i problemy zostały zaprezentowane w formach zaczerpniętych z literatury religijnej oraz stron internetowych, co miało na celu ukazanie możliwości pogłębiania swej wiedzy, przy wykorzystaniu źródeł zgodnych z nauką Kościoła prawosławnego. Dodatkowo nauczyciel może wskazać te teksty, jako przykłady opracowań tematycznych przy realizacji lekcji: Literatura religijna i czasopisma.
Podręcznik wzbogacono o różne formy znaku krzyża znajdujące się przy modlitwach. Na końcu opracowania, dodatkowo, zamieszczono tekst pt. Zasady pisowni terminów religijnych, przygotowywane przez Pana Andrzeja Michalskiego, Dyrektora Centrum Edukacji Humanistycznej „Logos”.
Zgodnie z programem nauczania umieszczono w podręczniku modlitwy oraz inne teksty w języku cerkiewnosłowiańskim, celowo rezygnując jednak z tworzenia osobnego działu, uznając modlitwę oraz doskonalenie czytania tekstów cerkiewnosłowiańskich jako podstawę, która powinna towarzyszyć każdej lekcji.
Świadomie zrezygnowano również z umieszczania obszernych fragmentów z Dziejów Apostolskich w tekście głównym danego tematu, zakładając , że w ten sposób uczniowie będą doskonalić umiejętność odnajdywania tekstów biblijnych (do tego też celu opracowano pierwszy, nie objęty programem, dział podręcznika pt. „Biblia”).
Niektóre postaci i problemy zostały zaprezentowane w formach zaczerpniętych z literatury religijnej oraz stron internetowych, co miało na celu ukazanie możliwości pogłębiania swej wiedzy, przy wykorzystaniu źródeł zgodnych z nauką Kościoła prawosławnego. Dodatkowo nauczyciel może wskazać te teksty, jako przykłady opracowań tematycznych przy realizacji lekcji: Literatura religijna i czasopisma.
Podręcznik wzbogacono o różne formy znaku krzyża znajdujące się przy modlitwach. Na końcu opracowania, dodatkowo, zamieszczono tekst pt. Zasady pisowni terminów religijnych, przygotowywane przez Pana Andrzeja Michalskiego, Dyrektora Centrum Edukacji Humanistycznej „Logos”.
Format: A5; kolor; Ilość stron: 200
Wydawca: Prawosławna Diecezja Lubelsko-Chełmska

"DOBRY POCZĄTEK" czyli alfabet języka cerkiewnosłowiańskiego dla dzieci.
autor: Izabela Kochan
recenzje wydawnicze: bp dr hab. Jerzy (Pańkowski),
ks. mitrat dr Jerzy Tofiluk
Wydawca: Prawosławna Diecezja
Lubelsko-Chełmskarecenzje wydawnicze: bp dr hab. Jerzy (Pańkowski),
ks. mitrat dr Jerzy Tofiluk
Język cerkiewnosłowiański jest stałym elementem
życia Cerkwi, dlatego też jego poznanie stanowi nieodłączny składnik
edukacji religijnej. Powstanie tej pozycji jest owocem mojej zabawy z
synem Korneliuszem, o czym piszę na wstępie opracowania.
Mając na uwadze konieczność nowoczesnego, barwnego ujęcia problematyki zapoznania się z alfabetem języka obcego starano się nie zapominać o pięknie tradycji przedstawiając literki do kolorowania zaczerpnięte ze starych rękopisów. Publikacja ta, poza wersją ćwiczeniową, została wzbogacana o żywot św. św. Cyryla i Metodego.
Mając na uwadze konieczność nowoczesnego, barwnego ujęcia problematyki zapoznania się z alfabetem języka obcego starano się nie zapominać o pięknie tradycji przedstawiając literki do kolorowania zaczerpnięte ze starych rękopisów. Publikacja ta, poza wersją ćwiczeniową, została wzbogacana o żywot św. św. Cyryla i Metodego.
Format : A5; kolorowania;
ilość stron 114

Zamówienia
można
składać
pod
następującymi
adresami:
adres pocztowy:
Parafia Prawosławna p.w. Św. Trójcy
08-110 Siedlce, ul. Brzeska 15
Parafia Prawosławna p.w. Św. Trójcy
08-110 Siedlce, ul. Brzeska 15

nr tel. (025) 644 56 11
Wysyłając zamówienie drogą internetową bądź pocztową należy podać następujące dane:
Podręcznik - ilość sztuk.................
Alfabet -ilość sztuk.......................
Adres odbiorcy.............................
Formy płatności:
1. za pobraniem
2. przelew na konto
Nr konta: Parafia Prawosławna p.w. Św. Trójcy,
08-110 Siedlce, ul. Brzeska 15
68 2340 0009 0950 2110 0000 0067
tytułem: środki dydaktyczne
Do ceny zamówienia należy doliczyć kwotę przesyłki (według cennika Poczty Polskiej, w zależności od wagi). Realizacja zamówienia z opcją płatności przelewem dokonywana będzie po odnotowaniu wpłaty na konto. Istnieje możliwość odbioru osobistego ( Siedlce, Siemiatycze –ks. M. Niczyporuk)
Wybrane metody
Aktywizujące
Wybrane metody aktywizujące i propozycje
sposobu ich realizacji na lekcjach religii prawosławnej.
Św. Jan Chryzostom
o wychowaniu dzieci:
# „ Usuwajcie to, co nie potrzebne,
uzupełniajcie braki; z dnia na dzień baczcie na skłonności swych
dzieci, na dobre, by je rozwijać, na złe, by je wykorzeniać.”
# „Dziecko nie jest dobrem jakimkolwiek, lecz najcenniejszym „depozytem” rodzica: należy mu okazywać najstaranniejszą troskę..”
# „ Wychowawca, nie ignorując ani nie ujarzmiając wybuchowej energii życiowej młodego człowieka, musi porządkować ją w sposób konstruktywny…..Wychowanie ma na celu przygotowanie doskonałego ucznia Chrystusa, zdolnego do zaangażowania moralnego zgodnego z regułami chrześcijańskimi.”
# „ Wychowanie dotyczy każdego szczegółu: śpiewanych pieśni, fryzury, nadawanego imienia, momentu zaślubin, postu, modlitwy, czuwania”
# „ Wychowanie ma być procesem ciągłym…wysiłek wychowawcy musi zmierzać do tego, aby wpływy różnorakich bodźców były zgodne z przyjętym
# „Dziecko nie jest dobrem jakimkolwiek, lecz najcenniejszym „depozytem” rodzica: należy mu okazywać najstaranniejszą troskę..”
# „ Wychowawca, nie ignorując ani nie ujarzmiając wybuchowej energii życiowej młodego człowieka, musi porządkować ją w sposób konstruktywny…..Wychowanie ma na celu przygotowanie doskonałego ucznia Chrystusa, zdolnego do zaangażowania moralnego zgodnego z regułami chrześcijańskimi.”
# „ Wychowanie dotyczy każdego szczegółu: śpiewanych pieśni, fryzury, nadawanego imienia, momentu zaślubin, postu, modlitwy, czuwania”
# „ Wychowanie ma być procesem ciągłym…wysiłek wychowawcy musi zmierzać do tego, aby wpływy różnorakich bodźców były zgodne z przyjętym
Metody aktywizacji
Aktywność i aktywizacja
uczniów są w centrum zainteresowania nauczycieli, którzy chcą na
zajęciach stworzyć takie warunki, by ich uczniowie odgrywali czynną
rolę w realizacji zadań. Aktywność człowieka ma określony kierunek
wyznaczony przez cel, któremu zostaje podporządkowany jej przebieg. Im
bardziej cel jest atrakcyjny i ciekawy, tym większą wywołuje motywację
i zainteresowanie uczniów.
Uczenie się jest efektywne, gdy angażuje nie tylko umysł, ale i emocje, gdy daje uczniom możliwość bycia częściej twórczym niż odtwórczym. Warto stosować na lekcjach metody i techniki aktywizujące, które sprzyjają samodzielności myślenia i działania, a także kształtowaniu pozytywnej motywacji do nauki.
Szkoła i klasa to miejsce systematycznego i zorganizowanego kształcenia. Jesteśmy zobowiązani do organizowania takich sytuacji dydaktycznych, które zainspirują dzieci do podejmowania działań ułatwiających poznanie otaczającej rzeczywistości. Chodzi tu przede wszystkim nie tylko o przekazywanie wiedzy teoretycznej w formie wykładu, ale również o pomoc dzieciom w ich rozwoju osobowym, o lepsze poznanie siebie i innych, a także o wyzwalanie mocy twórczych tkwiących w każdym z nich. Do osiągnięcia określonych celów służą nauczycielom stosowane metody pracy - czyli sposoby pracy z uczniami przy zdobywaniu przez nich określonych wiadomości i umiejętności. Wybór metody zależy od celów lekcji, wieku ucznia, poziomu jego wiedzy oraz bazy dydaktycznej szkoły. Dobremu uczeniu się służy praca oparta na wzajemnej współpracy. Zrozumieniu informacji sprzyja zaangażowanie się uczniów w procesy poznawcze, rozwiązywanie problemów, ćwiczenia pod kierunkiem i przy pomocy nauczyciela.
Uczenie się jest efektywne, gdy angażuje nie tylko umysł, ale i emocje, gdy daje uczniom możliwość bycia częściej twórczym niż odtwórczym. Warto stosować na lekcjach metody i techniki aktywizujące, które sprzyjają samodzielności myślenia i działania, a także kształtowaniu pozytywnej motywacji do nauki.
Szkoła i klasa to miejsce systematycznego i zorganizowanego kształcenia. Jesteśmy zobowiązani do organizowania takich sytuacji dydaktycznych, które zainspirują dzieci do podejmowania działań ułatwiających poznanie otaczającej rzeczywistości. Chodzi tu przede wszystkim nie tylko o przekazywanie wiedzy teoretycznej w formie wykładu, ale również o pomoc dzieciom w ich rozwoju osobowym, o lepsze poznanie siebie i innych, a także o wyzwalanie mocy twórczych tkwiących w każdym z nich. Do osiągnięcia określonych celów służą nauczycielom stosowane metody pracy - czyli sposoby pracy z uczniami przy zdobywaniu przez nich określonych wiadomości i umiejętności. Wybór metody zależy od celów lekcji, wieku ucznia, poziomu jego wiedzy oraz bazy dydaktycznej szkoły. Dobremu uczeniu się służy praca oparta na wzajemnej współpracy. Zrozumieniu informacji sprzyja zaangażowanie się uczniów w procesy poznawcze, rozwiązywanie problemów, ćwiczenia pod kierunkiem i przy pomocy nauczyciela.















